Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

Pokazany element łatwo pomylić z ogólnie rozumianym złączem telekomunikacyjnym, ale jego budowa jest charakterystyczna dla wtyku modularnego używanego ze skrętką, czyli kablem symetrycznym. Nie jest to zakończenie falowodu, bo falowody stosuje się głównie w technice mikrofalowej i radiowej, gdzie energia elektromagnetyczna prowadzona jest w metalowym kanale o określonym przekroju. Tam nie występuje taki plastikowy wtyk z ośmioma stykami, tylko zupełnie inne kołnierze, przejścia i elementy mechaniczne. Nie pasuje też kabel koncentryczny. W koncentryku mamy żyłę środkową, dielektryk, ekran i płaszcz, a typowe złącza to BNC, F, N, SMA albo IEC. One mają konstrukcję współosiową, bo muszą utrzymać impedancję toru, na przykład 50 Ω albo 75 Ω. Tutaj widać styki liniowe i zatrzask, więc to inna rodzina osprzętu. Światłowód również odpada, mimo że patchcordy światłowodowe z daleka też bywają podobne przez szarą osłonę kabla. Złącza światłowodowe, takie jak SC, LC, ST czy FC, prowadzą włókno optyczne i wymagają ferruli, czystego czoła złącza oraz bardzo ostrożnego obchodzenia się z końcówką. W przedstawionym przypadku chodzi o przewody miedziane ułożone w pary. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi gotowy kabel połączeniowy i wybiera światłowód, bo patchcord kojarzy się z siecią komputerową. A w sieciach LAN bardzo często patchcord to po prostu skrętka zakończona 8P8C, zgodnie z T568A lub T568B. Moim zdaniem warto zapamiętać wygląd zatrzasku i ośmiu pól stykowych, bo na egzaminach takie zdjęcia pojawiają się dość często i są szybkim tropem do odpowiedzi: kabel symetryczny.