Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym zadaniu łatwo pomylić kilka usług, bo wszystkie kręcą się wokół numerów telefonicznych i centrali. Trzeba jednak patrzeć na sens rysunku: mamy centralę abonencką, łącze ISDN oraz kilka numerów miejskich, z których każdy prowadzi bezpośrednio do konkretnego telefonu wewnętrznego. To jest właśnie DDI, a nie sama lista numerów przypisana do terminali. MSN, czyli Multiple Subscriber Number, też występuje w ISDN, ale typowo oznacza przydzielenie kilku numerów do jednego dostępu, np. na magistrali S₀, gdzie aparat, terminal ISDN albo adapter reaguje tylko na swój numer. MSN częściej kojarzy się z małą instalacją bez rozbudowanej centrali PBX, a nie z mapowaniem całego zakresu numerów miejskich na numery wewnętrzne firmy. CFWD to zupełnie inna funkcja, czyli call forwarding, przekierowanie połączeń. Używa się jej, gdy abonent chce przenieść rozmowy na inny numer, na przykład komórkowy albo do sekretariatu. Nie tworzy ona planu numeracyjnego i nie oznacza bezpośredniego wybierania numerów wewnętrznych z miasta. CENTREX też może wyglądać podobnie dla użytkownika, bo daje funkcje centrali bez posiadania własnej PBX, ale usługa jest realizowana po stronie operatora jako wirtualna centrala. Na rysunku jednak pokazano lokalną centralę abonencką i przypisanie numerów zewnętrznych do wewnętrznych. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi ISDN i od razu wybiera MSN, albo widzi usługę firmową i zaznacza CENTREX. W praktyce instalatorskiej trzeba rozróżniać: DDI mówi o sposobie kierowania numerów z sieci publicznej do abonentów PBX, MSN o wielu numerach na dostępie ISDN, CFWD o przekierowaniu, a CENTREX o centrali operatorowej.