Na rysunku widać skrętkę miedzianą U/UTP kategorii 6, czyli kabel nieekranowany, bez wspólnego ekranu i bez ekranów na poszczególnych parach. Oznaczenie U/UTP według praktyki stosowanej w normach ISO/IEC 11801 oraz EN 50173 czyta się tak: pierwsze U oznacza brak ekranu ogólnego, a drugie UTP brak ekranowania par. Dlatego określenie ekranowany U/UTP jest w zasadzie sprzeczne samo w sobie. Ważną wskazówką na rysunku jest też plastikowy separator w środku kabla, taki krzyżak rozdzielający cztery pary. Bardzo często spotyka się go właśnie w kablach kat. 6, bo pomaga ograniczyć przesłuchy między parami, czyli NEXT i FEXT. Kategoria 6 jest przeznaczona do pracy do 250 MHz i typowo stosuje się ją w instalacjach Ethernet 1 Gb/s na odcinku kanału do 100 m, a przy dobrych warunkach także dla 10GBASE-T na krótszych dystansach. W praktyce taki kabel układa się w instalacjach strukturalnych w biurach, szkołach, szafach RACK i punktach abonenckich. Moim zdaniem warto zapamiętać prostą zasadę: jeżeli nie ma folii ani oplotu, ale widać separator par, to bardzo często patrzymy właśnie na nieekranowaną skrętkę kat. 6.
W tym pytaniu łatwo pomylić dwie rzeczy: ekranowanie kabla i jego kategorię transmisyjną. Samo oznaczenie U/UTP nie opisuje kabla ekranowanego, tylko dokładnie odwrotnie, kabel bez ekranowania. W nazewnictwie skrętek pierwsza część przed ukośnikiem dotyczy ekranu ogólnego całego kabla, a druga część po ukośniku dotyczy ekranowania poszczególnych par. U/UTP oznacza więc brak folii, brak siatki ekranującej i brak ekranowanych par. Gdyby kabel był ekranowany, spotkalibyśmy raczej oznaczenia typu F/UTP, U/FTP, S/FTP albo SF/UTP. Na zdjęciu nie widać metalizowanej folii ani oplotu, tylko powłokę zewnętrzną, cztery skręcone pary i separator wewnętrzny. To jest typowy widok kabla nieekranowanego.
Drugim częstym błędem jest uznanie, że każda nieekranowana skrętka to automatycznie kategoria 5. Tak nie jest. Kategorie określają parametry transmisyjne, między innymi pasmo, tłumienie i odporność na przesłuchy, a nie sam fakt posiadania lub nieposiadania ekranu. Kabel kategorii 5 pracował z pasmem do 100 MHz, w praktyce dziś częściej spotyka się kat. 5e, natomiast kat. 6 ma lepsze parametry i pasmo do 250 MHz. Charakterystyczny separator między parami, widoczny na rysunku, jest mocną podpowiedzią w stronę kat. 6, bo poprawia geometrię kabla i zmniejsza wzajemne zakłócanie się par. Z mojego doświadczenia uczniowie często patrzą tylko na kolorowe pary i mówią UTP kat. 5, ale w zadaniach egzaminacyjnych trzeba też zwracać uwagę na budowę wewnętrzną kabla. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby typ kabla potwierdzać oznaczeniem na płaszczu, np. U/UTP Cat.6, a nie tylko wyglądem, ale tutaj rysunek pokazuje właśnie cechy nieekranowanej skrętki kategorii 6.
