Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tej sytuacji nie można zakładać, że ekran kabla koncentrycznego ma być odizolowany od ziemi. Taki sposób myślenia czasem bierze się z obawy przed pętlami masy albo zakłóceniami, ale w instalacji antenowej na dachu najważniejsze są ochrona odgromowa, przepięciowa i wyrównanie potencjałów. Dach budynku, maszt antenowy i długie przewody koncentryczne są szczególnie narażone na wyładowania atmosferyczne oraz indukowanie się przepięć. Jeśli ekran nie byłby uziemiony, energia udaru mogłaby szukać drogi przez urządzenia stacji bazowej, złącza RF, moduły radiowe albo inne instalacje w budynku. To jest proszenie się o awarię, a czasem też o zagrożenie dla ludzi obsługujących sprzęt.

Nie wolno też zwierać ekranu z żyłą środkową kabla koncentrycznego. Żyła środkowa przenosi sygnał radiowy, a często także składowe zasilania lub sterowania, zależnie od systemu. Zwarcie jej z ekranem oznaczałoby zwarcie toru transmisyjnego, bardzo duże niedopasowanie impedancyjne i praktycznie unieruchomienie połączenia antenowego. Kabel koncentryczny działa poprawnie właśnie dlatego, że przewodnik wewnętrzny i ekran są oddzielone dielektrykiem, zachowując określoną impedancję, np. 50 Ω w typowych torach radiokomunikacyjnych.

Nie jest również prawdą, że takich kabli nie wolno prowadzić wzdłuż konstrukcji metalowych. W praktyce kable antenowe bardzo często prowadzi się po masztach, drabinkach kablowych, korytach i wspornikach stalowych. Ważne jest poprawne mocowanie, zachowanie promienia gięcia, ochrona przed uszkodzeniem mechanicznym oraz wykonanie połączeń wyrównawczych. Moim zdaniem najczęstszy błąd polega na myleniu „nie prowadzić byle jak przy metalu” z całkowitym zakazem prowadzenia przy konstrukcjach metalowych. Poprawna instalacja ma być uziemiona, uporządkowana i zgodna z zasadami ochrony przeciwprzepięciowej, a nie przypadkowo odizolowana.