W jakim celu jest stosowany moduł telekomunikacyjny przedstawiony na rysunku?
Widoczny moduł to łącznik modularny typu gniazdo-gniazdo, potocznie nazywany łącznikiem RJ45 albo przedłużką RJ45. Stosuje się go do połączenia ze sobą dwóch odcinków kabla zakończonych wtykami 8P8C, czyli typowo kabla 8-żyłowego używanego w instalacjach Ethernet i części instalacji telekomunikacyjnych. Nie służy on do bezpośredniego zarabiania żył kabla, bo nie ma zacisków IDC/LSA ani miejsca na trwałe wprowadzenie przewodów. W praktyce wpinasz do niego dwa gotowe patchcordy i uzyskujesz dłuższe połączenie. Moim zdaniem warto zapamiętać jego wygląd: obudowa z dwoma gniazdami modularnymi po przeciwnych stronach, a nie listwa zaciskowa. Przy instalacjach zgodnych z ISO/IEC 11801, EN 50173 czy TIA/EIA-568 trzeba pilnować kategorii osprzętu, np. Cat.5e albo Cat.6, oraz zachowania par skręconych i impedancji toru około 100 Ω. Taki łącznik przydaje się np. przy tymczasowym przedłużeniu przewodu w szafie RACK, podłączeniu stanowiska roboczego albo szybkim teście toru. W stałej instalacji lepiej jednak unikać dokładania wielu takich elementów po drodze, bo każde złącze wnosi dodatkowe tłumienie, odbicia i możliwe pogorszenie parametrów transmisji.
Ten element łatwo pomylić z modułem do zakańczania kabla, bo z zewnątrz przypomina małą kostkę telekomunikacyjną. Jednak jego budowa wskazuje na coś innego: jest to łącznik z gniazdami modularnymi, a nie element z zaciskami do wprowadzenia pojedynczych żył. Zakańczanie kabla oznacza zwykle trwałe osadzenie przewodów w złączu, na przykład w gnieździe keystone, module LSA/IDC, patch panelu albo we wtyku zaciskanym zaciskarką. Tutaj nie wprowadza się osobnych przewodów i nie układa par według sekwencji T568A lub T568B, tylko wpina gotowe wtyki z obu stron. Dlatego myślenie, że moduł służy do zakańczania kabla 4-żyłowego lub 8-żyłowego, jest nietrafione. Różnica jest niby drobna, ale w praktyce bardzo ważna. Kabel 4-żyłowy kojarzy się raczej z prostszymi torami telefonicznymi, często z węższymi złączami typu 4P4C, 6P2C albo 6P4C, zależnie od zastosowania. Na rysunku widać natomiast gniazdo o szerokości typowej dla 8P8C, używane przy kablach ośmiożyłowych, czyli czterech parach skręconych. Błędny wniosek może brać się stąd, że w mowie potocznej wszystko nazywa się RJ, bez rozróżnienia liczby pozycji i styków. Z mojego doświadczenia to częsty problem na warsztatach: ktoś patrzy tylko na plastikową obudowę, a nie na liczbę styków, rodzaj złącza i funkcję osprzętu. Ten moduł nie łączy dwóch odcinków kabla 4-żyłowego, bo jest przeznaczony do pełnego toru 8-żyłowego. Oczywiście fizycznie czasem da się włożyć różne podobne wtyki, ale zgodnie z dobrą praktyką instalacyjną i standardami okablowania należy dobierać osprzęt do właściwego typu przewodu, kategorii transmisyjnej i przeznaczenia toru.