W którym standardzie cyfrowych linii abonenckich xDSL można uzyskać szybkość transmisji danych na poziomie 56 Mb/s?
Standard VDSL, czyli Very-high-bit-rate Digital Subscriber Line, jest właściwą odpowiedzią, bo właśnie ta odmiana xDSL została zaprojektowana do uzyskiwania bardzo dużych przepływności na krótkich odcinkach miedzianej pętli abonenckiej. W klasycznych zestawieniach spotyka się dla VDSL wartości rzędu około 52–56 Mb/s w kierunku do abonenta, zależnie od profilu, jakości kabla, długości linii i poziomu zakłóceń. W praktyce oznacza to, że VDSL dobrze nadaje się np. do dostępu szerokopasmowego, IPTV, usług multimedialnych i szybkiego Internetu w budynkach, gdzie centrala lub szafa dostępowa jest dość blisko abonenta. Branżowo kojarzy się to ze standardami ITU-T G.993.1, a później VDSL2 z ITU-T G.993.2 potrafi jeszcze więcej. Moim zdaniem najważniejsze do zapamiętania jest to: im wyższa szybkość w xDSL, tym zwykle większe wymagania co do krótkiej i dobrej jakości pary miedzianej. VDSL nie jest więc magicznym przyspieszeniem każdej starej linii, tylko technologią mocno zależną od parametrów toru transmisyjnego.
W tym pytaniu łatwo pomylić różne odmiany xDSL, bo wszystkie korzystają z par miedzianych i wszystkie dotyczą cyfrowej transmisji po linii abonenckiej. Różnią się jednak przeznaczeniem, zasięgiem i typowymi przepływnościami. ADSL jest technologią asymetryczną, czyli większą szybkość daje w kierunku do abonenta niż od abonenta. W typowej starszej wersji ADSL mówimy raczej o kilku megabitach na sekundę, a w ADSL2+ o wartościach do około 24 Mb/s, więc nie jest to standard kojarzony z poziomem 56 Mb/s. HDSL było bardzo ważne w telekomunikacji, ale głównie do symetrycznego przenoszenia łączy typu E1/T1, na przykład 2,048 Mb/s dla E1. To stabilne i profesjonalne rozwiązanie, ale nie ta klasa szybkości. SDSL też jest symetryczne, co bywa kuszące przy wyborze odpowiedzi, bo brzmi bardziej specjalistycznie, jednak jego przepływności są dużo niższe niż 56 Mb/s i służyło raczej do usług biznesowych wymagających równego uploadu i downloadu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi literę DSL i traktuje wszystkie standardy jako podobnie szybkie. W praktyce trzeba patrzeć na konkretny wariant i jego miejsce w sieci dostępowej. Poziom około 56 Mb/s pasuje do VDSL, gdzie duża szybkość jest osiągana kosztem krótszego zasięgu i większej wrażliwości na jakość kabla, przesłuchy oraz tłumienie. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać skrót VDSL jako very high bit rate, czyli po prostu bardzo wysoka przepływność w rodzinie xDSL.