W przedstawionym na schemacie blokowym łączu abonenckim transmisji cyfrowej filtry adaptacyjne i rozgałęźniki spełniają zadanie kasowania (kompensacji)
W tym układzie filtry adaptacyjne i rozgałęźniki, czyli w praktyce układy hybrydowe 2-przewodowo/4-przewodowe, służą do kasowania echa. Chodzi o sytuację, gdy nadajnik i odbiornik pracują jednocześnie na tej samej parze przewodów pętli abonenckiej. Część sygnału wysłanego przez własny nadajnik wraca do własnego odbiornika, bo rozgałęźnik nie jest idealny, impedancja linii nie jest perfekcyjnie dopasowana, a para miedziana ma swoje odbicia i nierówności. Filtr adaptacyjny dostaje informację o sygnale nadawanym, tworzy jego przewidywaną kopię echa i odejmuje ją od sygnału odbieranego. To klasyczny układ echo cancellera, spotykany np. w transmisji ISDN na styku U oraz w technikach xDSL, zgodnych z zaleceniami ITU-T, np. rodziną G.99x. Moim zdaniem to jeden z tych tematów, które najłatwiej zrozumieć praktycznie: jeśli własny nadajnik jest dużo silniejszy niż sygnał przychodzący z drugiego końca linii, to bez kompensacji echo mogłoby całkiem przykryć użyteczne dane. Dobra praktyka branżowa to poprawne dopasowanie impedancji, stabilna para przewodów, sensowne zakończenia linii oraz algorytm adaptacji, który nadąża za zmianami parametrów pętli abonenckiej. Nie kasuje się tu głównie szumu ani przesłuchów między parami, tylko własny odbity sygnał.
W tym schemacie łatwo pomylić kilka zjawisk, bo wszystkie pogarszają transmisję cyfrową na linii abonenckiej. Szum to zakłócenie losowe albo pochodzące od zasilaczy, urządzeń radiowych, impulsów łączeniowych i innych źródeł zewnętrznych. Zwalcza się go przez odpowiedni margines SNR, kodowanie, korekcję błędów, ekranowanie, filtrację pasmową i dobrą jakość instalacji. Sam układ z rozgałęźnikiem i filtrem adaptacyjnym nie jest jednak przede wszystkim od szumu, bo filtr ma wzorzec sygnału lokalnego nadajnika i na tej podstawie usuwa jego odbitą kopię. Przesłuch zbliżny, czyli NEXT, powstaje między różnymi parami kabla, gdy nadajnik jednej pary indukuje zakłócenie w odbiorniku innej pary po tej samej stronie kabla. Przesłuchy wzajemne, szerzej mówiąc crosstalk, też dotyczą oddziaływania między torami transmisyjnymi, a nie przecieku własnego sygnału przez hybrydę. W VDSL2 istnieje np. wektorowanie opisane w ITU-T G.993.5, które potrafi redukować przesłuchy między wieloma liniami, ale to inna architektura niż pokazany prosty układ abonencki. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro filtr adaptacyjny kojarzy się z usuwaniem zakłóceń, to wybiera się dowolne zakłócenie z listy. Tutaj trzeba patrzeć na połączenia na schemacie: sygnał z nadajnika trafia do filtru, a wynik jest odejmowany przy odbiorniku. To bardzo mocna wskazówka, że kompensowane jest echo własnego sygnału, nie obcy szum ani przesłuch z sąsiedniej pary.