Cyfra 5 w kodzie DTMF jest tworzona przez jednoczesne wygenerowanie dwóch tonów: 770 Hz oraz 1336 Hz. Wynika to z układu standardowej klawiatury wybierania tonowego, gdzie każdemu przyciskowi przypisana jest jedna częstotliwość z grupy niskiej, czyli wiersza, oraz jedna częstotliwość z grupy wysokiej, czyli kolumny. Dla przycisku 5 wiersz ma 770 Hz, a kolumna 1336 Hz, więc aparat analogowy nakłada te dwa sygnały na siebie i wysyła je do centrali albo bramki VoIP obsługującej wybieranie tonowe. Moim zdaniem warto zapamiętać to jako tabelę, a nie jako luźne pary częstotliwości, bo wtedy mniej się miesza. W praktyce DTMF spotyka się nie tylko w klasycznych telefonach PSTN, ale też w centralach PBX, automatycznych zapowiedziach IVR, domofonach, bramkach VoIP i systemach zdalnego sterowania. Zgodnie z zasadą DTMF każda cyfra musi mieć dokładnie dwa tony: jeden niski i jeden wysoki, dobrane tak, żeby odbiornik mógł je łatwo rozpoznać nawet przy zakłóceniach linii. Dobra praktyka serwisowa jest taka, żeby przy problemach z wybieraniem sprawdzić nie tylko sam aparat, ale też poziom sygnału, tłumienie toru i ewentualne zniekształcenia, bo centrala może wtedy źle dekodować ton. Dla 5 poprawna para to więc 770 Hz i 1336 Hz, bez żadnego dodatkowego tonu.
W DTMF nie wybiera się dwóch przypadkowych częstotliwości z tabeli, tylko zawsze jedną z grupy wierszy i jedną z grupy kolumn. To jest sedno całego systemu wybierania tonowego. Częstotliwości 697 Hz, 770 Hz, 852 Hz i 941 Hz tworzą grupę niską, a 1209 Hz, 1336 Hz, 1477 Hz i czasem 1633 Hz tworzą grupę wysoką. Każdy klawisz leży na przecięciu konkretnego wiersza i kolumny. Dla cyfry 5 tym przecięciem jest wiersz 770 Hz oraz kolumna 1336 Hz. Jeśli ktoś wskazuje 697 Hz i 1209 Hz, to tak naprawdę opisuje sygnał dla cyfry 1, czyli górny lewy klawisz standardowej klawiatury. Para 697 Hz i 1336 Hz pasuje do cyfry 2, bo nadal jesteśmy w górnym wierszu, ale w środkowej kolumnie. Z kolei 852 Hz i 1477 Hz odpowiada cyfrze 9, czyli dolniejszemu wierszowi i prawej kolumnie w typowym układzie 3 × 4. Typowy błąd polega na zapamiętywaniu samych wartości bez ich położenia w tabeli. Wtedy łatwo pomylić częstotliwość wiersza z częstotliwością kolumny albo skojarzyć 1336 Hz z kilkoma cyframi naraz, bo ta częstotliwość rzeczywiście występuje przy 2, 5, 8 i 0. Z mojego doświadczenia najlepiej rysować sobie małą matrycę DTMF: wiersze to 697, 770, 852, 941 Hz, a kolumny to 1209, 1336, 1477 Hz. Wtedy od razu widać, że przycisk 5 znajduje się w środku klawiatury, więc ma środkowy wiersz z typowej części numerycznej i środkową kolumnę, czyli 770 Hz oraz 1336 Hz. To ważne również praktycznie, bo centrale PBX, bramki VoIP i dekodery DTMF rozpoznają cyfry właśnie po tej parze tonów, a nie po jednej częstotliwości osobno.