Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym zadaniu łatwo pomylić samo obciążenie linii Z_L = 600 Ω z impedancją równoważnika Z_R. To są powiązane wielkości, ale nie muszą być takie same. Układ z rysunku jest mostkiem antylokalnym, czyli działa podobnie do mostka Wheatstone’a. Warunek I_AB = 0 nie mówi, że wszystkie rezystancje w układzie są równe, tylko że stosunki impedancji w dwóch dzielnikach są jednakowe. Dlatego trzeba porównać gałąź z R₁ i R₂ z gałęzią zawierającą linię Z_L oraz równoważnik Z_R. Jeżeli ktoś wybiera 200 Ω albo 300 Ω, zwykle wynika to z uproszczonego liczenia, na przykład z patrzenia tylko na R₁ = 200 Ω albo na połowę impedancji linii 600 Ω. Takie podejście pomija fakt, że mostek równoważy się przez proporcję napięć w punktach A i B. Wartość 600 Ω też wygląda kusząco, bo jest podana przy linii i w telefonii analogowej często występuje jako impedancja odniesienia. Jednak tutaj równoważnik nie jest kopią Z_L jeden do jednego, ponieważ rezystory R₁ = 200 Ω i R₂ = 400 Ω tworzą nierówny dzielnik. Skoro R₂ jest dwa razy większy od R₁, to Z_R musi być dwa razy większe od Z_L, aby zachować ten sam stosunek napięć. Poprawne rozumowanie prowadzi do zależności $R_1/R_2 = Z_L/Z_R$, czyli $200/400 = 600/Z_R$. Stąd wychodzi Z_R = 1 200 Ω. Z mojego doświadczenia takie zadania najlepiej robić nie przez zgadywanie z podanych wartości, tylko przez zapisanie warunku równowagi mostka. W praktyce instalacyjnej i serwisowej ma to znaczenie, bo złe dopasowanie układu antylokalnego powoduje za duży podsłuch własnego głosu w słuchawce, pogorszenie komfortu rozmowy i czasem wrażenie, że aparat jest uszkodzony, choć problem leży po prostu w niedopasowaniu impedancji.