Wartość elementowej stopy błędów BER równa 1,1·10⁻³ oznacza, że średnio błędny jest ponad jeden bit na tysiąc przesłanych bitów. To bardzo dużo jak na kanał cyfrowy krotnicy PCM. W praktyce taki wynik kwalifikuje kanał jako uszkodzony, bo transmisja cyfrowa wymaga znacznie lepszej jakości toru. Dla systemów PCM, np. strumieni E1 2,048 Mbit/s i kanałów 64 kbit/s, dopuszczalne poziomy błędów są zwykle dużo niższe, a w zaleceniach ITU-T, np. G.821 i G.826, BER rzędu 10⁻³ jest już traktowany jako stan poważnie zdegradowany, często związany z sekundami silnie błędnymi. Moim zdaniem warto to zapamiętać praktycznie: przy BER = 1,1·10⁻³ nie mówimy o drobnych zakłóceniach, tylko o torze, który trzeba diagnozować. Przyczyną może być zbyt duże tłumienie, zły styk na złączu, uszkodzona para, błędne zakończenie toru, problem z synchronizacją albo zakłócenia impulsowe. W serwisie nie zostawia się takiego kanału jako sprawnego, tylko wykonuje pomiary, sprawdza okablowanie, złącza, poziomy sygnału i alarmy typu LOS, LOF lub błędy ramek.
Przy takim wyniku nie wolno zakładać, że kanał jest sprawny, bo 1,1·10⁻³ to nie jest kosmetyczny błąd pomiarowy. To około 0,11% błędnych bitów, a w telekomunikacji cyfrowej to już poważny problem jakościowy. Typowy błąd myślowy polega na tym, że liczba wygląda na małą, bo ma trzy miejsca po przecinku. W transmisji bitowej skala jest jednak inna: przy szybkości 64 kbit/s daje to około 70 błędnych bitów w każdej sekundzie, a przy strumieniu E1 błędów będzie jeszcze więcej. Taki kanał może powodować trzaski w mowie, przekłamania sygnalizacji, zrywanie synchronizacji, błędy ramek i problemy z usługami zależnymi od poprawnej transmisji. Nie jest też poprawne rozdzielanie tego przypadku na kanał dobry dla danych, ale zły dla mowy. Dane zwykle są bardziej wrażliwe na przekłamania, szczególnie gdy transmisja nie ma skutecznej korekcji błędów albo retransmisji. Z drugiej strony rozmowa telefoniczna też nie powinna być prowadzona po torze z tak wysokim BER, bo jakość odsłuchu i stabilność połączenia będą słabe. W dobrej praktyce technicznej wynik w okolicy lub powyżej 10⁻³ traktuje się jako sygnał awarii albo bardzo złych warunków transmisyjnych. Najpierw trzeba szukać przyczyny: stan kabla, złącza, poziomy, zakłócenia, synchronizacja, ustawienia urządzeń PCM. Dopiero po usunięciu usterki kanał można uznać za nadający się do normalnej eksploatacji.