Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych

W tym pytaniu łatwo pomylić ogólną topologię sieci z konkretną konfiguracją dostępu BRA w ISDN. Określenie trójkąt nie pasuje do rysunku ani do typowego nazewnictwa stosowanego przy styku abonenckim ISDN. Trójkąt kojarzy się raczej z topologią połączeń między węzłami sieci, gdzie każdy element może mieć kilka równorzędnych relacji z innymi, a nie z magistralą abonencką podłączoną do zakończenia sieciowego. Gwiazda też nie jest właściwym opisem tego schematu, chociaż czasem ktoś tak odpowiada, bo widzi kilka urządzeń korzystających z jednej usługi. W gwieździe każde urządzenie miałoby osobny przewód do centralnego punktu, na przykład do przełącznika albo centralki PBX. Na rysunku urządzenia są raczej dołączone do wspólnej szyny, czyli pasywnej magistrali S/T, co jest charakterystyczne dla punkt-wielopunkt. Konfiguracja punkt-punkt w ISDN BRA również istnieje, ale stosuje się ją wtedy, gdy połączenie jest zestawione między zakończeniem sieciowym a jednym urządzeniem, bardzo często centralą abonencką. W takim układzie nie podpina się kilku niezależnych terminali do wspólnej magistrali jako równorzędnych odbiorników. Typowy błąd myślowy polega na tym, że patrzy się na linię telefoniczną jako na jeden kabel i od razu wybiera punkt-punkt. A w ISDN trzeba patrzeć na stronę abonencką za NT, na styki U oraz S/T i na to, ile terminali może współpracować z dostępem. Standardowe podejście, zgodne z praktyką instalacji BRA i zaleceniami ITU-T I.430, wskazuje tu właśnie układ punkt-wielopunkt.