Kwalifikacja: INF.09 - Uruchamianie i utrzymanie sieci telekomunikacyjnych
Zawód: Technik telekomunikacji
Kategorie: Sieci telefoniczne, centrale i usługi Aparaty telefoniczne i terminale abonenckie Pomiary, diagnostyka i usuwanie usterek
Wynik pomiaru wykonanego amperomierzem na zaciskach aparatu analogowego, w stanie zamkniętej pętli, powinien zawierać się w przedziale
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Zakres 17 mA÷70 mA jest poprawny, bo wynika z typowych parametrów pętli abonenckiej i pracy klasycznego analogowego aparatu telefonicznego w stanie podniesionej słuchawki. W normalnej, zamkniętej pętli (aparat off-hook) prąd pętli powinien się mieścić mniej więcej w przedziale od ok. 20 mA do ok. 60 mA, w zależności od długości i rezystancji linii oraz napięcia zasilania centrali (zwykle około 48 V DC). Zakres 17–70 mA obejmuje ten praktyczny, roboczy obszar z pewnym bezpiecznym marginesem, zarówno od dołu, jak i od góry, dlatego uznaje się go za prawidłowy przy ocenie poprawności działania analogowego aparatu i pętli abonenckiej. W praktyce serwisowej robi się tak: podpina się amperomierz szeregowo w pętlę telefoniczną, podnosi słuchawkę i sprawdza, czy prąd nie jest ani zbyt mały (co mogłoby oznaczać zbyt dużą rezystancję linii, uszkodzenie przewodu, słaby styk, problem z zasilaniem centrali), ani zbyt duży (co grozi przegrzewaniem elementów, szybszym zużyciem aparatu, a czasem wskazuje na zwarcie lub zbyt małą rezystancję). Moim zdaniem warto zapamiętać, że przy około 20–40 mA większość aparatów analogowych pracuje optymalnie: jest poprawne zasilanie mikrofonu węglowego/elektretowego, stabilne układy dzwonienia, wybierania tonowego i impulsowego. Standardy telekomunikacyjne i zalecenia producentów central i aparatów zwykle podają zakresy typu 15–80 mA jako dopuszczalne, ale w praktyce eksploatacyjnej serwisant trzyma się mniej więcej właśnie takiego przedziału jak w pytaniu, czyli ok. 17–70 mA, bo to rozsądny kompromis między teorią a rzeczywistymi warunkami na liniach o różnej długości i przekroju przewodów.