Przedmiar robót instalacji fotowoltaicznej powinien być sporządzony w kolejności
A. technologicznej realizacji robót, z określeniem cen jednostkowych robót
B. technologicznej realizacji robót, z określeniem ilości jednostek przedmiarowych
C. alfabetycznej wykonywanych robót, z określeniem cen jednostkowych robót
D. alfabetycznej wykonywanych robót, z określeniem ilości jednostek przedmiarowych
Przedmiar robót instalacji fotowoltaicznej sporządza się w kolejności technologicznej realizacji robót, czyli takiej, w jakiej prace będą logicznie następować na budowie lub przy montażu. Najpierw zwykle pojawiają się czynności przygotowawcze, potem montaż konstrukcji wsporczej, modułów PV, prowadzenie tras kablowych DC i AC, montaż falownika, zabezpieczeń, uziemienia, a na końcu pomiary, uruchomienie i odbiór. Do każdej pozycji podaje się ilość jednostek przedmiarowych, np. szt., m, m², kpl. Przedmiar nie jest jeszcze cennikiem, tylko techniczną podstawą do późniejszego kosztorysu. Moim zdaniem to ważne rozróżnienie, bo w praktyce wiele pomyłek bierze się z mieszania przedmiaru z kosztorysem. Dobra praktyka kosztorysowa i dokumentacyjna wymaga, aby opis robót był czytelny, zgodny z dokumentacją projektową, specyfikacją techniczną wykonania i odbioru robót oraz kolejnością montażu. Dzięki temu wykonawca wie, co ma wykonać, kosztorysant może poprawnie wycenić zakres, a osoba odbierająca instalację łatwiej sprawdzi kompletność robót.
W tym zagadnieniu łatwo pomylić przedmiar z kosztorysem, a to jednak nie jest to samo. Przedmiar robót opisuje zakres prac i ich ilości w odpowiednich jednostkach, natomiast ceny jednostkowe pojawiają się dopiero przy kosztorysowaniu, na przykład w kosztorysie inwestorskim, ofertowym albo powykonawczym. Jeżeli w odpowiedzi pojawia się wymóg określenia cen jednostkowych, to jest to już przesunięcie w stronę wyceny, a nie samego przedmiaru. W instalacji fotowoltaicznej przedmiar powinien mówić na przykład, ile jest modułów do zamontowania, ile metrów przewodów solarnych DC trzeba ułożyć, ile sztuk zabezpieczeń, ile kompletów konstrukcji wsporczej i jakie pomiary należy wykonać. Nie powinien natomiast od razu rozstrzygać, ile kosztuje jedna sztuka modułu czy metr przewodu. Porządek alfabetyczny też nie pasuje do logiki dokumentacji technicznej. Brzmi może wygodnie przy szukaniu nazw robót, ale na budowie liczy się kolejność technologiczna: najpierw przygotowanie i konstrukcja, potem moduły, okablowanie, aparatura, uruchomienie i odbiór. Z mojego doświadczenia taki układ jest po prostu bardziej praktyczny, bo pokazuje przebieg prac i zmniejsza ryzyko pominięcia jakiegoś etapu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś traktuje przedmiar jak tabelę handlową albo katalog produktów. Tymczasem jest to dokument techniczno-ilościowy, powiązany z projektem, specyfikacją wykonania i zasadami odbioru robót.