Koszty bezpośrednie dla wykonania montaży urządzeń i systemów energetyki odnawialnej wynoszą: dla R - 2 000 zł, dla M - 3 000 zł, dla S - 200 zł. Wielkość kosztów pośrednich stanowi 80% i jest to
W tym zadaniu chodzi o klasyczne naliczanie kosztów pośrednich w kosztorysowaniu robót montażowych. Podane koszty bezpośrednie to: R, czyli robocizna 2 000 zł, M, czyli materiały 3 000 zł, oraz S, czyli sprzęt 200 zł. W praktyce kosztorysowej koszty pośrednie bardzo często nalicza się nie od całej wartości R + M + S, tylko od podstawy R + S, czyli od robocizny i pracy sprzętu. Materiały są wtedy wyłączone z tej podstawy, bo mają własną cenę zakupu, transportu albo narzuty zależne od przyjętej metody kosztorysowania. Obliczenie wygląda więc tak: $K_p = 80\% \cdot (R + S) = 0{,}80 \cdot (2000 + 200) = 0{,}80 \cdot 2200 = 1760$ zł. Dlatego wynik 1 760 zł jest poprawny. Z mojego doświadczenia to jest jeden z tych przykładów, gdzie trzeba uważać nie na samo mnożenie, ale na dobranie właściwej podstawy naliczania. Przy wycenie montażu instalacji OZE, np. fotowoltaiki, pompy ciepła czy kotła na biomasę, takie rozróżnienie jest bardzo ważne, bo błędne doliczenie narzutów do materiałów może sztucznie zawyżyć kosztorys i utrudnić porównanie ofert. Dobra praktyka branżowa jest taka, żeby zawsze sprawdzić w założeniach kosztorysowych, od jakiej bazy liczy się koszty pośrednie, zysk i ewentualne koszty zakupu.
W tym pytaniu łatwo pomylić pojęcie kosztów bezpośrednich z podstawą naliczania kosztów pośrednich. Sama informacja, że podano R, M i S, nie oznacza jeszcze, że wszystkie te trzy składniki trzeba zsumować i od całości policzyć 80%. Gdyby ktoś policzył $0{,}80 \cdot (2000 + 3000 + 200)$, otrzymałby 4 160 zł. Taki wynik wynika z mechanicznego potraktowania materiałów jako części podstawy narzutu, ale w typowych zasadach kosztorysowania robót budowlano-montażowych koszty pośrednie nalicza się od robocizny i sprzętu, czyli od R + S. Materiały nie wchodzą tu do tej podstawy, chyba że dokumentacja kosztorysowa wyraźnie mówi inaczej. Wynik 4 000 zł może brać się z policzenia 80% od 5 000 zł, czyli tylko od R + M. To też jest niepoprawne, bo pomija sprzęt, a jednocześnie błędnie włącza materiały. Z kolei 2 560 zł sugeruje zastosowanie 80% do jakiejś źle dobranej wartości pośredniej, na przykład po pomyleniu narzutów albo składników kosztów. Moim zdaniem najważniejsze jest tu zapamiętanie skrótu: przy kosztach pośrednich w takim układzie patrzymy przede wszystkim na R i S, nie na M. Poprawna podstawa wynosi więc $2000 + 200 = 2200$ zł, a 80% z tej kwoty daje $1760$ zł. W realnym kosztorysie montażu urządzeń OZE taki błąd może mieć konkretne skutki: oferta robi się za droga albo za tania, a potem wykonawca ma problem z rozliczeniem robót, bo narzuty nie zgadzają się z przyjętymi zasadami kalkulacji.