Kwalifikacja: HGT.01 - Wykonywanie usług kelnerskich

Wielu osobom wydaje się, że młode czerwone wino powinno mieć raczej głęboki rubinowy, ceglasty albo nawet brunatny odcień, ale to typowy błąd wynikający z mylenia etapów starzenia się wina. Rubinowa barwa rzeczywiście pojawia się dość szybko po zakończeniu fermentacji, jednak najintensywniejszy, najbardziej świeży odcień młodego wina to fiolet. Wynika to z obecności świeżych antocyjanów, które jeszcze nie zaczęły się rozkładać ani przekształcać w inne związki barwne. Jeśli ktoś wskazuje rubinowy – to sugeruje raczej wino kilkuletnie, które już częściowo dojrzało, ale nie jest jeszcze stare. Odcień ceglasty, czasami nazywany też „ceglastym obrzeżem”, pojawia się zdecydowanie później, najczęściej u win mocno dojrzałych lub nawet lekko utlenionych, i jest sygnałem postępującego starzenia. Brunatny zaś oznacza, że mamy do czynienia z winem bardzo starym albo wręcz utlenionym, często już poza swoim optymalnym okresem do spożycia. Moim zdaniem te pomyłki biorą się z przekonania, że każde czerwone wino jest rubinowe, niezależnie od wieku, albo że „dojrzałe” oznacza automatycznie wyższy poziom. Natomiast prawidłowa analiza barwy to podstawa fachowej oceny trunku. W praktyce, podczas degustacji oraz w pracy w winiarni, umiejętność rozróżnienia tych niuansów kolorystycznych jest bardzo cenna – pozwala właściwie ocenić wiek, kondycję i potencjał wina. Dlatego zawsze warto wziąć pod uwagę, że tylko młodziutkie czerwone wina mają wyraźny fioletowy odcień, który z czasem przechodzi w coraz cieplejsze barwy.