Gulasz to potrawa, która wymaga nie tylko odpowiedniego doboru mięsa, ale też konkretnej techniki krojenia. Mięso wieprzowe tniemy tu w regularną kostkę o wymiarach 3x3 cm z kilku powodów. Przede wszystkim chodzi o równomierne gotowanie – kawałki tej wielkości nie rozpadną się szybko, a jednocześnie nie będą surowe w środku po duszeniu. Moim zdaniem, ta technika krojenia jest naprawdę wygodna w praktyce, bo pozwala zachować jednolitą strukturę potrawy i ułatwia kontrolę nad czasem obróbki cieplnej. Wielu szefów kuchni podkreśla, że przy gulaszu liczy się też to, jak mięso przyjmuje smaki przypraw i sosu – większa kostka lepiej absorbuje aromaty podczas długiego duszenia. W branży gastronomicznej to rozwiązanie jest właściwie standardem. Spotykałem się z sytuacjami, gdzie ktoś próbował pokroić drobniej albo nieregularnie i zawsze kończyło się to tym, że kawałki się rozpadały albo jedne były przegotowane, inne zbyt twarde. No i jeszcze praktyczny aspekt – przy serwowaniu na talerzu gulasz w takiej formie prezentuje się apetycznie i klasycznie. To taki patent, który naprawdę warto zapamiętać, jeśli myślisz o pracy w kuchni profesjonalnej.
Wielu uczniów myli gulasz z innymi potrawami, które również wymagają użycia mięsa pokrojonego na kawałki, ale różni się sposób przygotowania i rozmiar cięcia. Paprykarz, choć również przyrządzany na bazie mięsa i przyprawiany papryką, najczęściej przygotowuje się z wieprzowiny lub drobiu pokrojonego na mniejsze kawałki lub nawet plastry, a charakterystyczna jest dla niego miękka, wręcz rozpadająca się konsystencja pod wpływem długiego duszenia z dodatkiem śmietany. Ragout baranie czy inne raguty wywodzą się z kuchni francuskiej i bazują na mięsie (często baranina, ale bywają też wersje z innymi mięsami) krojonym w nieregularną kostkę lub większe kawałki, ale bardzo rzadko w regularną kostkę 3x3 cm, bo tu bardziej liczy się długość i powolność duszenia, a sam rozmiar nie jest standaryzowany. Z kolei Boeuf Strogonow, chociaż uchodzi za danie z polskich stołówek, w klasycznej wersji przygotowuje się z polędwicy wołowej pokrojonej w cienkie paski (tzw. słupki o długości około 4–6 cm i szerokości 1 cm), co zapewnia szybkie smażenie i soczystość mięsa. To bardzo częsty błąd, że wybierając odpowiedź, kierujemy się tylko skojarzeniem nazwy potrawy z krojeniem mięsa, nie analizując dokładnie technologii przygotowania. W praktyce kuchni zawodowej każdy rodzaj potrawy ma precyzyjnie określone standardy dotyczące rozdrobnienia składników, bo wpływa to bezpośrednio na smak, teksturę i wygląd gotowego dania. Warto więc nie tylko uczyć się receptur na pamięć, ale też rozumieć, po co konkretny rozmiar kostki czy paseczków jest wymagany – dzięki temu unikniesz typowych błędów i Twoje potrawy będą wyglądały (i smakowały) profesjonalnie.