Kwalifikacja: HGT.01 - Wykonywanie usług kelnerskich

Patrząc na tabelę, łatwo się pomylić, bo różne rodzaje ziaren mają różne okresy trwałości i nie każdy od razu kojarzy, z czego powstaje kasza pęczak. Wiele osób błędnie przyjmuje, że pęczak to inny rodzaj kaszy, traktując go jak osobną kategorię, tymczasem jest to po prostu kasza wytwarzana z jęczmienia. Przypisanie kaszy pęczak czasu przechowywania takiego jak dla prosa czy owsa to częsty błąd wynikający z mylenia surowców – proso i owies są zbożami, z których powstają zupełnie inne rodzaje kasz, o innych właściwościach fizykochemicznych. Czas 5 czy 6 miesięcy (odpowiednio dla prosa i owsa) dotyczy wyłącznie tych konkretnych produktów i nie powinien być stosowany do przetworów z jęczmienia. Z kolei wskazanie 10 miesięcy, czyli okresu przypisanego gryczanej, wynika najczęściej z założenia, że wszystkie kasze mają podobną trwałość – to mit. Wszystko zależy od zawartości tłuszczu, białka, wilgotności i samego typu ziarna. Przechowywanie pęczaku przez okres dłuższy niż 9 miesięcy (wskazanie 10 miesięcy) może prowadzić do utraty jakości i niezgodności z zasadami dobrej praktyki magazynowej. W branży spożywczej takie szczegóły mają ogromne znaczenie – zbyt długie przechowywanie to ryzyko rozwoju pleśni, niepożądanych zapachów czy nawet szkodników. Moim zdaniem, żeby uniknąć tego typu pomyłek, warto nie tylko zapamiętać czasy z tabel, ale też zrozumieć, z jakiego zboża dany produkt powstaje. W praktyce technika magazynowania to nie tylko liczby, ale i świadomość, jak łatwo pomylić produkty, co bywa przyczyną błędów skutkujących stratami finansowymi i problemami jakościowymi. Takie niedopatrzenia mogą się przytrafić każdemu, ale dobrze znać zasady i je stosować, wtedy magazyn działa sprawniej, a surowce pozostają bezpieczne i świeże.