Kwalifikacja: HGT.01 - Wykonywanie usług kelnerskich

Często można spotkać się z mylnym przekonaniem, że serwisy takie jak angielski, francuski czy niemiecki odnoszą się po prostu do różnych stylów obsługi kelnerskiej, ale w rzeczywistości każdy z nich ma swoje bardzo precyzyjne zasady i nie ma tu mowy o samodzielnym nakładaniu jedzenia przez gości. W serwisie angielskim, często spotykanym na eleganckich przyjęciach, obsługa podaje potrawy z półmisków i nakłada je na talerze gości przy stole. To kelner zarządza dystrybucją dań i dba o ich prezentację – nie ma tu miejsca na samoobsługę. Serwis francuski, jeszcze bardziej wyrafinowany, polega na tym, że niektóre dania są przyrządzane lub dodatkowo porcjowane przy stole gości, a kelner prezentuje pełen profesjonalizm, obsługując każdego indywidualnie. Niemiecki natomiast bywa mylony z bufetem, bo polega na tym, że kelner przynosi na stół większe naczynia z potrawami i goście sami nakładają sobie porcje, ale robią to już przy stole, nie przy osobnym bufecie. Kluczowa różnica polega na tym, że w serwisie bufetowym cała interakcja przenosi się do wyznaczonej strefy z potrawami; goście podchodzą do bufetu, wybierają, nakładają i samodzielnie przenoszą swoje talerze do stolików – to jest właśnie ta samoobsługa, która odróżnia bufet od wszystkich pozostałych serwisów. Błąd wynika często z tego, że uczniowie czy praktykanci utożsamiają „samodzielność” gości z możliwością nakładania jedzenia, nie rozróżniając jednak kontekstu – miejsce, rola obsługi i sposób prezentacji potraw są tu decydujące. Dobre praktyki wymagają, żeby rozumieć te subtelności i wiedzieć, że tylko serwis bufetowy w pełni pozwala gościom działać samodzielnie przy nalewaniu i nakładaniu dań, podczas gdy inne style mocno akcentują rolę obsługi kelnerskiej. Z mojego doświadczenia wynika, że precyzyjne rozróżnianie tych serwisów bardzo się przydaje podczas praktyk gastronomicznych, szczególnie gdy trzeba samemu zaplanować organizację przyjęcia lub obsłużyć większą grupę gości.