Kwalifikacja: ROL.11 - Prowadzenie chowu i inseminacji zwierząt

Na pierwszy rzut oka wiele osób myli lucernę z innymi roślinami pastewnymi, zwłaszcza jeśli nie mają ich wszystkich na co dzień przed oczami. Kostrzewa łąkowa to typowa trawa, a nie motylkowa – jej kwiatostan jest luźną wiechą, zupełnie inną niż zbite, fioletowo-niebieskie grona lucerny. Kostrzewa nie ma też takich charakterystycznych listków i generalnie nie daje tyle białka co motylkowe, przez co jej wartość w żywieniu zwierząt jest nieco inna. Łubin wąskolistny z kolei rozpoznasz po dużo większych, pojedynczych kwiatach i typowo dłoniastych liściach – one są szersze i mają zupełnie inną strukturę niż w przypadku lucerny. Poza tym łubin jest bardzo wyraźnie rośliną bobowatą grubonasienną, stosowaną głównie na nasiona, a nie jako zieleń pastwiskowa. Seradela pastewna też jest motylkowa, ale jej kwiaty są drobniejsze, zwykle różowo-białe, a liście mają inny układ – roślina ta lepiej sprawdza się na bardzo słabych glebach, gdzie lucerna nie zawsze sobie radzi. Typowym błędem jest kierowanie się tylko kolorem kwiatów – w praktyce trzeba patrzeć na typ kwiatostanu, kształt liści i ogólną budowę pędu. Warto też pamiętać, że każda z tych roślin ma inne wymagania glebowe i nawozowe, a ich zastosowanie w żywieniu zwierząt zależy od właściwości odżywczych. Stąd rozpoznanie lucerny siewnej to absolutna podstawa w produkcji pasz objętościowych – według praktyków i podręczników branżowych nie ma tu miejsca na domysły, trzeba mieć pewność co do identyfikacji, by nie popełnić błędów przy planowaniu zasiewów czy nawożenia.