Kwalifikacja: ROL.11 - Prowadzenie chowu i inseminacji zwierząt

Umaszczenie bydła jest jedną z podstawowych cech fenotypowych, które pozwalają odróżnić rasy nie tylko ze względów estetycznych, ale przede wszystkim użytkowych – dotyczy to np. lepszego przystosowania do środowiska, czy nawet przewidywalności cech potomstwa. Jeśli chodzi o aberdeen angus, bardzo często pojawia się błędne przekonanie, że mogą występować u nich umaszczenia typowe dla innych ras – na przykład łaciate (czyli z dużymi kontrastowymi plamami), bułane czy szare. Takie umaszczenie jest charakterystyczne choćby dla bydła mlecznego, jak holsztyno-fryzy lub simental. Jasnoszare, bułane albo łaciate wzory częściej spotkamy u bydła ras użytkowych albo mięsno-mlecznych, a nie w czysto mięsnych typach, jak angus. Moim zdaniem, wielu uczniów myli to przez podobieństwo do popularnych krów, które często widzimy na łąkach – większość z nich to właśnie rasy łaciate. Sam kiedyś się nadziałem na ten błąd na praktykach. Angus jest rasą typowo mięsną, a w hodowli tej rasy bardzo zwraca się uwagę na jednolite umaszczenie – czarne lub czerwone. Domieszki innych kolorów czy plam wykluczają zwierzę z ksiąg hodowlanych. Praktyka pokazuje, że nawet prowadząc własne stado, spotykając krowę aberdeen angus o innym umaszczeniu niż jednolicie czarne lub czerwone, należy podejrzewać domieszkę krwi innej rasy. Standardy hodowlane w Polsce i na świecie są tu bardzo jednoznaczne – liczy się czystość rasy i powtarzalność cech fenotypowych. Sugerowanie się wzorcami spotykanymi u krów mlecznych, zamiast analizować dokumentację rasy, to typowy błąd, który warto wyeliminować praktycznym podejściem. Dla hodowców ważne jest też, by te cechy przekładały się na jednolitość produktu końcowego – mięsa. Takie wymagania są narzucane przez rynek i standardy branżowe, więc znajomość charakterystycznych cech rasy jest konieczna na każdym etapie produkcji.