Narządy, które są najbardziej narażone na promieniowanie RTG, to
Gonady i szpik kostny są najwrażliwszymi narządami na promieniowanie RTG ze względu na ich wysoką aktywność metaboliczną oraz intensywny proces podziału komórkowego. Gonady, czyli jądra i jajniki, są szczególnie narażone na negatywne skutki promieniowania, ponieważ uszkodzenia DNA w komórkach jajnikowych i plemnikowych mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, takich jak niepłodność czy nowotwory. Szpik kostny, z kolei, jest kluczowym narządem krwiotwórczym, a komórki macierzyste znajdujące się w nim są niezwykle wrażliwe na działanie promieniowania, co może prowadzić do aplazji szpiku, a w konsekwencji do niedokrwistości i zwiększonego ryzyka infekcji. Dobrymi praktykami w obszarze ochrony radiologicznej są minimalizacja ekspozycji na promieniowanie oraz stosowanie odpowiednich osłon ochronnych. Zgodnie z wytycznymi organizacji takich jak ICRP (Międzynarodowa Komisja Ochrony Radiologicznej), należy dążyć do jak najniższego poziomu narażenia, przy jednoczesnym zachowaniu diagnostycznej wartości badań. Na przykład, w przypadku badań RTG miednicy u pacjentów, zaleca się stosowanie odpowiednich osłon na gonady, aby zminimalizować ich narażenie na promieniowanie.
Wybór skór i włosów jako najbardziej wrażliwych narządów na promieniowanie RTG jest błędny, ponieważ te tkanki mają znacznie mniejszą podatność na uszkodzenia wynikające z ekspozycji na promieniowanie ionizujące. Skóra, mimo że narażona na promieniowanie, posiada zdolność regeneracji i nie wykazuje tak wysokiej czułości na uszkodzenia DNA, jak komórki gonad czy szpiku kostnego. Ponadto, włosy, będące martwymi komórkami wytworzonymi przez mieszki włosowe, nie są bezpośrednio narażone na skutki promieniowania, ponieważ nie mają zdolności podziału ani regeneracji jak komórki aktywne. Odpowiedź wskazująca na mózg i mięsień sercowy jest również myląca. Choć mózg jest istotnym organem, jego komórki nie dzielą się tak intensywnie jak komórki w gonadach czy szpiku, co czyni go mniej wrażliwym na promieniowanie. Z kolei mięsień sercowy, który jest tkanką mięśniową, również charakteryzuje się niską podatnością na uszkodzenia promieniowaniem. Żołądek i wątroba, mimo że są istotnymi organami w procesach metabolicznych, nie są najbardziej narażone na skutki promieniowania. Zrozumienie, które tkanki są najbardziej wrażliwe na promieniowanie RTG, jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka oraz zastosowania właściwych praktyk ochrony radiologicznej, co podkreśla ważność edukacji w tym zakresie.