Na którym rysunku przedstawiono igłę okrągłą?
D.
C.
A.
B.
Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2020 (arkusz RL.11-SG-20.06).
Na rysunku A przedstawiono igłę okrągłą, czyli taką, której trzon i przekrój roboczy są obłe, bez ostrych krawędzi tnących. W praktyce weterynaryjnej taka igła jest bardzo ważna przy szyciu tkanek delikatnych i dobrze ukrwionych, bo nie przecina ich jak nożyk, tylko raczej rozsuwa włókna. Stosuje się ją m.in. do szycia mięśni, otrzewnej, jelit, naczyń, macicy czy innych tkanek miękkich, gdzie zależy nam na jak najmniejszym urazie mechanicznym. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które warto kojarzyć nie tylko z obrazka, ale też z logiką zabiegu: igła okrągła ma minimalizować uszkodzenia. W dobrej praktyce chirurgicznej dobiera się igłę do rodzaju tkanki, grubości nici, techniki szycia i dostępu operacyjnego. Do skóry częściej używa się igieł tnących, bo skóra jest twarda i sprężysta. Igła okrągła mogłaby tam gorzej przechodzić i powodować niepotrzebne szarpanie. Dlatego rozpoznanie rysunku A ma znaczenie praktyczne, nie tylko teoretyczne.
W tym pytaniu łatwo pomylić nazwę igły z jej ogólnym kształtem, bo słowo okrągła wielu osobom kojarzy się po prostu z igłą wygiętą w łuk. A w narzędziach chirurgicznych chodzi głównie o przekrój i sposób przechodzenia przez tkankę. Igła okrągła ma obły przekrój i stożkowaty, atraumatyczny koniec, dlatego rozsuwa włókna tkanek, zamiast je przecinać. Jeżeli na rysunku widoczna jest igła o przekroju trójkątnym, z ostrymi krawędziami albo wyraźnie tnącym zakończeniem, to nie jest to igła okrągła, tylko igła tnąca lub odwrotnie tnąca. Takie igły mają swoje miejsce, szczególnie przy szyciu skóry, powięzi czy innych bardziej opornych struktur, ale ich działanie jest inne. Mogą łatwiej przejść przez twardą tkankę, lecz równocześnie bardziej ją uszkadzają. Błędem bywa też kierowanie się tylko długością igły albo stopniem jej wygięcia. Igła może być półokrągła jako kształt łuku, a jednocześnie mieć przekrój tnący, więc sama krzywizna nie rozstrzyga sprawy. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać prostą zasadę: okrągła igła jest do delikatnych tkanek miękkich, a tnąca do tkanek bardziej zbitych. W standardowej pracy zabiegowej technik weterynarii powinien umieć rozpoznać taki sprzęt, bo podanie chirurgowi niewłaściwej igły może utrudnić szycie, wydłużyć zabieg i pogorszyć gojenie rany.