Korzystając z podanego wzoru, określ, który z wymienionych w tabelce świdrów zapewni najniższy koszt wiercenia jednego metra otworu wiertniczego przy założeniu, że koszt pracy urządzenia wiertniczego wynosi 6 000 PLN/h.
| Oznaczenie świdra | Koszt świdra PLN | Czas pracy świdra h | Postęp wiercenia m/h | Czas dodawania kawałków h | Czas zapuszczania i wyciągania przewodu h |
|---|---|---|---|---|---|
| A. | 30000 | 50 | 4,5 | 1,5 | 7 |
| B. | 50000 | 80 | 7,0 | 3,0 | 8 |
| C. | 70000 | 90 | 8,0 | 4,5 | 8,5 |
| D. | 90000 | 100 | 9,5 | 5,5 | 8,5 |
$$ K_j = \frac{K_{\acute{s}} + K_u (t_s + t_c + t_m)}{H} $$
gdzie:
\( K_j \) – koszt wiercenia 1 metra otworu, zł/m
\( K_{\acute{s}} \) – koszt świdra, zł
\( K_u \) – jednostkowy koszt pracy urządzenia, zł/h
\( t_s \) – czas pracy świdra, h
\( t_c \) – łączny czas dodawania „kawałków", h
\( t_m \) – czas zapuszczania i wyciągania przewodu, h
\( H \) – liczba metrów otworu odwiercona w czasie trwania marszu (uwiert świdra), m
Świdr D jest najlepszym wyborem do wiercenia otworów ze względu na jego wydajność, która wynosi 100 m/h. W przypadku obliczeń kosztów wiercenia, nie tylko koszt zakupu świdra ma znaczenie, ale również jego wydajność oraz czas pracy urządzenia. W obliczeniach uwzględniliśmy koszt pracy urządzenia wiertniczego, który wynosi 6 000 PLN/h. Przy wyższej wydajności, czas potrzebny na wykonanie jednego metra otworu jest krótszy, co obniża całkowity koszt wiercenia. Zastosowanie świdra D, mimo jego wyższej ceny, przynosi korzyści w postaci oszczędności w dłuższej perspektywie. W praktyce, wybór odpowiedniego świdra powinien opierać się na analizie ekonomicznej, uwzględniającej zarówno koszty początkowe, jak i operacyjne. Dobrą praktyką w branży jest przeprowadzanie takich analiz przed podjęciem decyzji o zakupie sprzętu, co pozwala na optymalizację kosztów i zwiększenie efektywności operacyjnej.
Wybór innego świdra, zamiast świdra D, może prowadzić do nieefektywnego zarządzania kosztami wiercenia. Często pojawia się mylne przekonanie, że niższy koszt zakupu świdra automatycznie przekłada się na oszczędności podczas eksploatacji. Takie podejście pomija kluczowy aspekt, jakim jest wydajność wiercenia. Świdry, które są droższe w zakupie, mogą być bardziej zaawansowane technologicznie, co skutkuje szybszym wierceniem, a tym samym niższym całkowitym kosztem na metr. Ignorowanie tego czynnika prowadzi do sytuacji, w której inwestycje w sprzęt są nieoptymalne, a koszty operacyjne rosną. Na przykład, wybierając świdry A, B czy C, które mają niższą wydajność, generujemy dłuższy czas pracy urządzenia wiertniczego, co zwiększa koszty pracy. W branży wiertniczej kluczowe jest podejście holistyczne do analizy efektywności kosztów, które powinno uwzględniać nie tylko cenę zakupu, ale również parametry wydajnościowe i długoterminowe koszty eksploatacji. Standardy branżowe sugerują, aby przed podjęciem decyzji o wyborze świdra, przeprowadzić szczegółowe porównanie kosztów całkowitych, co pozwala na lepsze zarządzanie budżetem i efektywnością operacyjną.