Kwalifikacja: TWO.08 - Planowanie i prowadzenie żeglugi po śródlądowych drogach wodnych i morskich wodach wewnętrznych

Wielu osobom myli się znaczenie znaków zakazu na wodzie, szczególnie gdy są one do siebie podobne graficznie. Przykładowo, znak z przekreśloną śrubą (A) sugeruje zakaz używania jednostek z napędem mechanicznym, czyli np. motorówek czy skuterów wodnych, ale nie odnosi się bezpośrednio do zakazu wytwarzania fali – chodzi raczej o eliminację konkretnego rodzaju napędu lub hałasu. Z kolei znak przedstawiający przekreślonego kajakarza (C) dotyczy bezpośredniego zakazu ruchu kajakami lub jednostkami wiosłowymi, co często stosuje się na akwenach z ruchem motorowodnym lub tam, gdzie bezpieczeństwo wymaga wyłączenia pewnych rodzajów jednostek z ruchu. Znak D natomiast wskazuje na zakaz ruchu jednostek określonego typu, np. łodzi motorowych czy żaglowych w określonych rejonach, i nie ma związku z generowaną przez nie falą. Typowym błędem jest utożsamianie zakazu ruchu z zakazem wytwarzania fali, podczas gdy są to dwa zupełnie różne aspekty bezpieczeństwa wodnego. Znaki zakazu generowania fali są ważne, bo nawet niewielka fala może poważnie naruszyć bezpieczeństwo w rejonie przystani, szczególnie gdy cumują tam lekkie lub mało odporne na fale jednostki. Branżowe dobre praktyki oraz przepisy żeglugi śródlądowej jasno definiują konieczność ograniczenia prędkości i eliminacji fali, by chronić sprzęt i ludzi. Niedoprecyzowanie tych różnic skutkuje często nieświadomym łamaniem przepisów, dlatego warto utrwalić sobie znaczenie poszczególnych znaków i nie sugerować się wyłącznie ogólnym wyglądem lub skojarzeniem z zakazem ruchu jednostek.