Którą technikę należy stosować do dokładnego wymieszania składników mięsnej masy mielonej?
A. Filetowanie.
B. Tablerowanie.
C. Deglasowanie.
D. Flambirowanie.
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2019 (arkusz TG.07-X-19.01).
Tablerowanie jest właściwą techniką, bo służy do dokładnego wyrobienia i ujednolicenia mięsnej masy mielonej. W praktyce polega na intensywnym mieszaniu, rozcieraniu lub wyrabianiu masy, najczęściej na czystym blacie roboczym albo w misie, tak aby mięso, tłuszcz, przyprawy, dodatki skrobiowe, jaja czy namoczona bułka rozłożyły się równomiernie. Dzięki temu masa robi się bardziej kleista i zwarta, bo podczas wyrabiania uaktywniają się białka mięśniowe odpowiedzialne za wiązanie składników. To ważne przy kotletach mielonych, pulpetach, klopsach, farszach do pierogów czy nadzieniach mięsnych. Z mojego doświadczenia masa, która nie jest porządnie wyrobiona, często pęka, rozpada się przy smażeniu albo ma miejsca bardziej słone i mniej doprawione. Dobra praktyka branżowa mówi też, żeby pracować szybko, w niskiej temperaturze i na zdezynfekowanej powierzchni, bo mięso mielone jest surowcem szczególnie podatnym na rozwój drobnoustrojów.
W tym pytaniu łatwo pomylić techniki, bo wszystkie nazwy brzmią dość fachowo, ale dotyczą zupełnie innych czynności kucharskich. Do dokładnego wymieszania składników mięsnej masy mielonej stosuje się tablerowanie, czyli intensywne wyrabianie i ujednolicanie masy. Chodzi nie tylko o samo przemieszanie składników łyżką, ale o uzyskanie odpowiedniej spoistości, kleistości i równomiernego rozprowadzenia przypraw, tłuszczu oraz dodatków wiążących. Filetowanie nie ma tu zastosowania, ponieważ oznacza oddzielanie filetów od kości, ości, skóry lub innych części surowca. To technika rozbioru i obróbki wstępnej, a nie mieszania farszu. Deglasowanie także nie pasuje, bo polega na rozpuszczaniu przypieczonych soków i osadów z dna naczynia za pomocą płynu, zwykle w celu przygotowania sosu. Flambirowanie natomiast to podpalanie alkoholu dodanego do potrawy, stosowane dla aromatu i efektu serwisowego, np. przy naleśnikach lub niektórych daniach mięsnych. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się nazwę, która brzmi najbardziej profesjonalnie, bez powiązania jej z konkretnym celem technologicznym. A w gastronomii technikę zawsze dobiera się do efektu: tutaj ma powstać jednolita, dobrze związana masa mięsna, więc potrzebne jest tablerowanie.