Filety rybne, przygotowywane dla osób na diecie bezglutenowej, należy przed smażeniem
W diecie bezglutenowej kluczowe jest unikanie wszystkich zbóż zawierających gluten, czyli przede wszystkim pszenicy, żyta, jęczmienia oraz ich odmian i mieszanek. Dlatego w przypadku filetów rybnych najlepszym i w pełni bezpiecznym rozwiązaniem jest opanierowanie ich w masie jajowej i płatkach kukurydzianych. Jajko jest naturalnie bezglutenowe, a płatki kukurydziane, o ile są specjalnie oznaczone jako bezglutenowe, stanowią standardowy zamiennik tradycyjnej panierki z mąki pszennej lub bułki tartej. W praktyce gastronomicznej, szczególnie w żywieniu zbiorowym, stosuje się właśnie takie rozwiązanie, bo pozwala ono uzyskać chrupiącą, złocistą panierkę bez ryzyka wprowadzenia glutenu do potrawy. Moim zdaniem to też bardzo wygodne technicznie: masa jajowa dobrze przykleja płatki do powierzchni ryby, ogranicza ich osypywanie się podczas smażenia i poprawia strukturę gotowego dania. W profesjonalnej kuchni trzeba też pamiętać o tzw. zanieczyszczeniach krzyżowych – nawet jeśli panierka jest bezglutenowa, to smażenie powinno odbywać się na czystym tłuszczu, w patelni lub frytownicy, w której nie smażono wcześniej produktów panierowanych mąką pszenną czy w bułce tartej. Dobrą praktyką jest również czytanie etykiet płatków kukurydzianych – część tanich produktów może zawierać słód jęczmienny lub być wytwarzana w zakładach, gdzie przerabia się zboża glutenowe. W gastronomii coraz częściej wykorzystuje się też podobną technikę do drobiu i warzyw, czyli jajko + płatki kukurydziane, bo daje to efekt zbliżony do klasycznego schabowego w panierce, ale bez glutenu, co jest ważne dla osób z celiakią, nadwrażliwością na gluten lub będących na diecie eliminacyjnej z zalecenia dietetyka.
W dietach bezglutenowych największym problemem nie jest samo smażenie ryby, tylko dobór odpowiedniego surowca do panierki. Łatwo się pomylić, bo wiele osób zakłada, że skoro jakaś mąka jest „inna niż pszenna”, to automatycznie jest bezglutenowa. Tak jednak nie jest. Mąka orkiszowa, mimo że bywa postrzegana jako bardziej „zdrowa” czy „tradycyjna”, jest wciąż odmianą pszenicy, a więc zawiera gluten i absolutnie nie nadaje się dla osoby z celiakią lub na ścisłej diecie bezglutenowej. To jest bardzo częste złudzenie: orkisz = coś lepszego, więc też bezpiecznego. Niestety nie dla tej grupy gości. Podobnie wygląda sprawa z mąką pszenną – to klasyczne źródło glutenu, więc obtaczanie w niej filetów rybnych całkowicie dyskwalifikuje danie jako bezglutenowe. W standardach żywienia dietetycznego w gastronomii mąka pszenna jest jednym z pierwszych składników, które trzeba wyeliminować w diecie bezglutenowej. Mąka żytnia również zawiera gluten, więc ciasto z mąki żytniej i wody będzie tak samo nieodpowiednie. Czasem kucharze mylą pojęcie „mniej przetworzone zboże” z „bezglutenowe” – żyto i orkisz mogą wydawać się bardziej naturalne, ale wciąż są silnym źródłem glutenu. To typowy błąd myślowy wynikający z kojarzenia produktów „eko” z produktami bezglutenowymi, co nie ma pokrycia w technologii żywienia. Przy daniach dla osób na diecie bezglutenowej trzeba myśleć kategoriami: zboża glutenowe kontra bezglutenowe, a nie „zdrowe” kontra „niezdrowe”. Z tego powodu wszystkie rozwiązania z użyciem mąk orkiszowej, pszennej czy żytniej są merytorycznie nieprawidłowe. Prawidłowe postępowanie polega na użyciu surowców naturalnie bezglutenowych (jak kukurydza, ryż, gryka) i dodatkowo sprawdzeniu etykiet oraz zachowaniu reżimu higienicznego, żeby nie dopuścić do zanieczyszczeń krzyżowych na stanowisku pracy.