Kwalifikacja: HGT.02 - Przygotowanie i wydawanie dań

Opis dotyczy warzywa silnie kojarzonego z kuchnią węgierską, używanego zarówno jako świeże warzywo, jak i przyprawa w formie suszonej, pieczonej, wędzonej czy marynowanej. Tym warzywem jest papryka, a nie cebula, czosnek ani pomidor. W praktyce egzaminacyjnej często pojawia się błąd polegający na automatycznym kojarzeniu kuchni węgierskiej z ostrym smakiem i wybieraniu czosnku. Czosnek rzeczywiście ma intensywny aromat i używa się go w wielu kuchniach, ale nie jest on tak charakterystycznym symbolem kuchni węgierskiej, jak papryka. Co więcej, czosnek praktycznie nie występuje w formie wędzonej czy marynowanej jako główny składnik potraw, raczej jako dodatek przyprawowy, a opis w zadaniu mówi o szerokim wachlarzu technik obróbki właśnie tego jednego warzywa. Podobnie cebula, choć jest podstawowym warzywem w kuchni europejskiej i stanowi element bazowy wielu sosów, zasmażek czy wywarów, nie jest surowcem definiującym kuchnię węgierską. Cebulę rzadko spotyka się jako produkt suszony i wędzony w takim stopniu jak paprykę, a już na pewno nie jest ona ikoną dań typu gulasz węgierski czy leczo. Pomidor z kolei bywa mylący, ponieważ też występuje w formie świeżej, przecierów, koncentratów czy suszonych pomidorów. Jednak kuchnia węgierska historycznie i technologicznie opiera swoją specyfikę na papryce – zarówno słodkiej, jak i ostrej – która nadaje potrawom charakterystyczną czerwoną barwę i specyficzny aromat. Węgierska papryka wędzona jest klasycznym przykładem produktu, który idealnie pasuje do opisu w zadaniu. Dobrą praktyką przy takich pytaniach jest zwracanie uwagi nie tylko na formy obróbki, ale też na słowa-klucze związane z tradycją kulinarną danego kraju. Jeżeli pojawia się kuchnia węgierska i mowa o warzywie używanym surowo, suszonym, pieczonym, wędzonym i marynowanym, to w standardach gastronomicznych praktycznie zawsze chodzi o paprykę, a nie o inne popularne warzywa przyprawowe.