Przystosowanie mieszkania dla osób o ograniczonej sprawności fizycznej obejmuje między innymi
Likwidacja progów jest właściwym przykładem przystosowania mieszkania dla osoby o ograniczonej sprawności fizycznej, bo bezpośrednio poprawia dostępność i bezpieczeństwo poruszania się. Próg, nawet niski, może być realną przeszkodą dla osoby korzystającej z wózka, balkonika, kul albo chodzika. Może też zwiększać ryzyko potknięcia, szczególnie u osób starszych albo po urazach kończyn dolnych. W praktyce dobre dostosowanie mieszkania polega na tworzeniu możliwie równej, ciągłej powierzchni komunikacyjnej: bez barier, ostrych uskoków i wąskich przejść. Z mojego doświadczenia takie drobiazgi jak próg w łazience czy przy wejściu do pokoju potrafią bardzo utrudnić codzienne funkcjonowanie. Dobre praktyki dostępności obejmują też poszerzenie przejść, montaż uchwytów w łazience, antypoślizgowe podłogi, odpowiednią wysokość włączników i łatwy dostęp do podstawowych sprzętów. Chodzi nie o luksus, tylko o samodzielność, ergonomię i ograniczenie ryzyka upadku.
Przystosowanie mieszkania dla osoby z ograniczoną sprawnością fizyczną powinno usuwać bariery architektoniczne i zmniejszać ryzyko wypadku, a nie tylko dokładać nowe wyposażenie. Sam zakup pralki nie jest typowym działaniem adaptacyjnym, bo pralka jako sprzęt domowy nie rozwiązuje problemu poruszania się, transferu z wózka, dojścia do pomieszczeń ani bezpiecznego korzystania z łazienki. Owszem, można dobrać urządzenie z wygodnym frontowym załadunkiem albo ustawić je na odpowiedniej wysokości, ale sam zakup nie oznacza przystosowania mieszkania. Instalacja drzwi wahadłowych też bywa myląca. Takie drzwi mogą przeszkadzać, bo poruszają się w obie strony, wymagają miejsca manewrowego i mogą być niebezpieczne przy ograniczonej kontroli ruchu. W praktyce częściej stosuje się drzwi przesuwne, szersze skrzydła, lekkie klamki dźwigniowe albo brak progów. Usuwanie klamek również nie jest dobrą zasadą. Klamki są potrzebne do obsługi drzwi, tylko powinny być łatwe do uchwycenia, zamontowane na odpowiedniej wysokości i niewymagające dużej siły. Typowy błąd polega na myśleniu, że każde uproszczenie wyposażenia pomaga. W dostępności chodzi jednak o funkcjonalność: osoba ma móc bezpiecznie wejść, przejechać, zawrócić, otworzyć drzwi i skorzystać z pomieszczenia bez zbędnej pomocy. Dlatego najbardziej sensownym rozwiązaniem jest usunięcie progów, bo likwiduje konkretną barierę komunikacyjną.