Korzystając ze wzorów Schofielda, oblicz podstawową przemianę materii (PPM) dla kobiety w wieku 20 lat i masie ciała 55 kg.
| Wzory Schofielda do obliczania PPM zależnie od płci i wieku | |||
|---|---|---|---|
| Chłopcy/mężczyźni | Dziewczęta/kobiety | ||
| Wiek (lata) | PPM (kcal/dobę) | Wiek (lata) | PPM (kcal/dobę) |
| <3 | (59,512 x W ) – 30,4 | <3 | (58,317 x W ) – 31,1 |
| 3-10 | (22,706 x W ) + 504,3 | 3-10 | (20,315 x W ) + 485,9 |
| 11-18 | (17,686 x W ) + 658,2 | 11-18 | (13,384 x W ) + 692,6 |
| 19-30 | (15,057 x W ) + 692,2 | 19-30 | (14,818 x W ) + 486,6 |
| 31-60 | (11,472 x W ) + 873,1 | 31-60 | (8,126 x W ) + 845,6 |
| >60 | (11,711 x W ) + 587,7 | >60 | (9,082 x W ) + 658,5 |
| W – masa ciała [kg] | |||
Obliczając podstawową przemianę materii (PPM) dla dziewczyny w wieku 20 lat i wadze 55 kg, skorzystano ze wzoru Schofielda. To jest jeden z lepszych wzorów w kwestii żywienia, bo uwzględnia kilka ważnych rzeczy. Dla kobiet w przedziale wiekowym 18-30 lat wzór wygląda tak: PPM = 10 * masa ciała (kg) + 6.25 * wzrost (cm) - 5 * wiek (lata) - 161. Jak nie mamy wzrostu, to można przyjąć średnio, że to będzie około 165 cm. Podstawiając wartości do wzoru, wyszło nam 1301,59 kcal, co świetnie pokazuje, jak ważne jest, by korzystać z dobrych wzorów przy obliczaniu zapotrzebowania energetycznego. Zrozumienie PPM jest kluczowe w diecie, bo to pozwala przemyśleć, ile energii potrzebujemy, co ma wpływ na planowanie diety, np. przy odchudzaniu czy budowaniu masy mięśniowej. Fajnie też brać pod uwagę, że PPM może się zmieniać z powodów takich jak wysiłek fizyczny, zdrowie czy hormony.
Jak się wybiera złą odpowiedź, to może wynikać z paru zamieszanych spraw w obliczaniu podstawowej przemiany materii (PPM). Często nie uwzględnia się konkretnych wzorów, które są dostosowane do płci i wieku, co może sprawić, że użyjemy złych wartości. Wzory Schofielda są stworzone po to, by uwzględnić różnice metaboliczne między płciami i wiekiem, a zignorowanie tego faktycznie może nas wprowadzić w błąd. Również niepatrzenie na wzrost i wrzucenie złych danych może prowadzić do całkowicie błędnych wyników. Na przykład, jeżeli dodasz za dużo albo za mało, to w praktyce może to zniekształcić plany dietetyczne. A jak się wyciąga wnioski tylko z ogólnych danych bez patrzenia na indywidualne potrzeby, to można stracić obraz rzeczywistego zapotrzebowania energetycznego. Ważne, żeby do obliczeń podchodzić z aktualnymi wytycznymi, bo to zwiększa trafność i skuteczność działań związanych z żywieniem.