Osoba, która doświadczyła silnych traum związanych z przemocą w rodzinie, zapomina o swojej tożsamości oraz o wybranych zdarzeniach z przeszłości. Pojawienie się takich symptomów oznacza amnezję
A. następową
B. słowną
C. globalną
D. psychogenną
Amnezja psychogenna, znana również jako amnezja dysocjacyjna, to forma utraty pamięci, która jest często wynikiem silnych przeżyć emocjonalnych, takich jak trauma. W tym przypadku podopieczna doświadczyła przemocy domowej, co mogło wywołać reakcję obronną organizmu, prowadząc do zapomnienia zarówno o tożsamości, jak i o konkretnych zdarzeniach. Ta forma amnezji jest często związana z mechanizmami obronnymi, które mają na celu ochronę jednostki przed psychicznym bólem związanym z traumatycznymi wspomnieniami. W praktyce terapeutycznej, kluczowe jest zrozumienie, że pacjent nie jest świadom swoich lęków i wspomnień, co wymaga zastosowania delikatnych i empatycznych metod leczenia, takich jak terapia poznawczo-behawioralna czy terapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing). Takie podejścia są zgodne z aktualnymi standardami w psychologii i psychiatrii, które uznają znaczenie pracy z traumą oraz jej wpływu na pamięć.
Globalna amnezja odnosi się do całkowitej utraty pamięci, dotyczącej zarówno wydarzeń z przeszłości, jak i zdarzeń bieżących, co w przypadku podopiecznej nie jest adekwatne, ponieważ jej objawy koncentrują się na specificznych traumatycznych wspomnieniach. Amnezja następcza, z drugiej strony, dotyczy trudności w zapamiętywaniu zdarzeń od momentu wystąpienia urazu, co również nie jest właściwe w kontekście opisanego przypadku, ponieważ dotyczy ona zapomnienia o wcześniejszych doświadczeniach. Amnezja słowna odnosi się do utraty zdolności do mówienia lub rozumienia słów, co zupełnie nie pasuje do objawów przedstawionych u podopiecznej. Typowe błędy myślowe prowadzące do takich niepoprawnych wniosków obejmują mylenie różnych typów amnezji, co może wynikać z braku zrozumienia podstawowych mechanizmów pamięci oraz wpływu traumy na psychikę jednostki. Kluczowe w diagnostyce jest zrozumienie, że amnezja psychogenna jest specyficzną reakcją na traumę, a nie ogólnym zaburzeniem pamięci, co może prowadzić do nieprawidłowego podejścia w terapii i braku skutecznych interwencji terapeutycznych.