Dzienne zużycie negatywu obrazu
Słownik kwalifikacji AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej
Dzienne zużycie negatywu obrazu to ilość taśmy negatywowej wykorzystanej podczas jednego dnia zdjęciowego. Dotyczy produkcji realizowanych na taśmie filmowej, np. 35 mm lub 16 mm.
W praktyce wartość tę oblicza się na podstawie raportów zdjęciowych, w których zapisywane są informacje o nakręconych ujęciach, dubach, metrażu taśmy oraz numerach rolek.
Co obejmuje zużycie negatywu?
Do dziennego zużycia negatywu obrazu zalicza się przede wszystkim:
- taśmę wykorzystaną do rejestracji ujęć zaakceptowanych,
- taśmę zużytą na duble nieudane lub powtórzone,
- rozbiegówki i dobiegówki taśmy,
- próby kamerowe, jeśli były rejestrowane na negatywie.
Nie jest to liczba fotosów ani liczba kopii dystrybucyjnych. Fotosy wykonuje fotosista, a kopie dystrybucyjne powstają dopiero na późniejszym etapie produkcji i dystrybucji.
Po co oblicza się dzienne zużycie negatywu?
Informacja ta jest potrzebna do kontroli produkcji i kosztów. Taśma filmowa jest materiałem kosztownym, dlatego kierownictwo produkcji musi wiedzieć, ile negatywu zużyto każdego dnia i czy mieści się to w założeniach budżetowych.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeżeli w pytaniu pojawia się sformułowanie „na podstawie raportów zdjęciowych oblicza się…”, należy kojarzyć je z kontrolą przebiegu zdjęć i zużyciem materiału filmowego. Poprawną odpowiedzią jest więc dzienne zużycie negatywu obrazu.