Dźwięk drugiego planu
Słownik kwalifikacji AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej
Czym jest dźwięk drugiego planu?
Dźwięk drugiego planu to warstwa dźwiękowa tła, która uzupełnia główne dialogi i akcję widoczną na ekranie. Może obejmować odgłosy otoczenia, gwar ludzi, szum ulicy, wiatr, pracę maszyn, dźwięki natury lub inne elementy budujące realizm sceny.
Rola na planie zdjęciowym
Na planie zdjęciowym realizator lub operator dźwięku może rejestrować dźwięk drugiego planu, aby później wykorzystać go w montażu i udźwiękowieniu filmu. Takie nagrania pomagają zachować ciągłość akustyczną sceny i sprawiają, że obraz nie wydaje się „martwy” dźwiękowo.
Przykłady dźwięków drugiego planu
- szum kawiarni za dialogiem bohaterów,
- odgłosy ulicy w scenie miejskiej,
- śpiew ptaków w plenerze,
- dalekie rozmowy statystów,
- jednostajny dźwięk wentylacji lub klimatyzacji.
Różnica wobec efektów synchronicznych
Dźwięk drugiego planu jest zwykle nagrywany jako tło lub atmosfera miejsca. Efekty synchroniczne, np. kroki, trzask drzwi czy odkładanie szklanki, muszą dokładnie pasować do ruchu widocznego na ekranie. Ich imitowaniem zajmuje się najczęściej imitator dźwięków, a nie realizator dźwięku na planie.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać zadania realizatora dźwięku na planie, takie jak nagrywanie dialogów i tła, od prac wykonywanych później w postprodukcji, np. imitowania efektów synchronicznych.