Dźwięk synchroniczny

Co to jest dźwięk synchroniczny?

Dźwięk synchroniczny to dźwięk nagrywany równocześnie z obrazem, czyli w tym samym czasie, w którym odbywa się rejestracja sceny, rozmowy, wywiadu lub audycji. W programie telewizyjnym oznacza to, że wypowiedzi uczestników są rejestrowane podczas nagrania audycji, a nie dopiero po jej zakończeniu czy w montażu.

Zastosowanie w telewizji

Dźwięk synchroniczny jest podstawą realizacji większości audycji studyjnych, np.:
- rozmów publicystycznych,
- debat,
- talk-show,
- programów informacyjnych,
- wywiadów,
- programów realizowanych na żywo lub rejestrowanych „jak na żywo”.

Uczestnicy programu mają zwykle założone mikroporty, korzystają z mikrofonów stołowych albo mikrofonów kierunkowych. Sygnał trafia do stanowiska realizacji dźwięku, gdzie jest kontrolowany i miksowany.

Dlaczego nagrywa się go podczas rejestracji?

Rozmowa uczestników audycji jest elementem właściwej treści programu. Musi być zgodna z obrazem: ruchem ust, reakcjami, gestami i przebiegiem dyskusji. Dlatego rejestruje się ją w czasie nagrania audycji w studiu.

Czym różni się od postsynchronizacji?

Postsynchronizacja polega na dogrywaniu głosu po zdjęciach lub nagraniu, najczęściej w celu poprawy jakości dialogów albo stworzenia wersji językowej. W audycjach rozmownych nie jest to podstawowa metoda rejestracji wypowiedzi, bo naturalność i zgodność z obrazem są kluczowe.

Najważniejsze do zapamiętania

Nagranie rozmów uczestników audycji telewizyjnej odbywa się w czasie rejestracji audycji. Jest to przykład dźwięku synchronicznego.