Koszty pośrednie produkcji filmowej to wydatki związane z realizacją filmu, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnej sceny, dnia zdjęciowego, ujęcia albo pracy pojedynczego członka ekipy. Są konieczne do bezpiecznego i sprawnego przeprowadzenia produkcji, ale nie stanowią bezpośredniego kosztu wykonania konkretnego elementu filmu.
Przykłady kosztów pośrednich
Do kosztów pośrednich można zaliczyć m.in.:
- ubezpieczenie środków inscenizacyjnych, np. rekwizytów, kostiumów, dekoracji,
- ubezpieczenie sprzętu i odpowiedzialności cywilnej produkcji,
- koszty administracyjne biura produkcji,
- obsługę prawną i księgową,
- koszty ogólnej organizacji produkcji,
- opłaty związane z zabezpieczeniem planu zdjęciowego.
W pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią są wydatki na ubezpieczenie środków inscenizacyjnych, ponieważ nie są one wynagrodzeniem konkretnego realizatora ani zakupem sprzętu produkcyjnego, lecz kosztem zabezpieczenia majątku używanego w produkcji.
Różnica między kosztami bezpośrednimi a pośrednimi
Koszty bezpośrednie można przypisać bezpośrednio do produkcji określonego elementu filmu, np. wynagrodzenie operatora dźwięku, realizatora wizji, aktora lub koszt wynajęcia konkretnej lokacji.
Koszty pośrednie dotyczą całej produkcji lub jej organizacyjnego zaplecza, np. ubezpieczenia, administracji, nadzoru, obsługi biura produkcji.
Znaczenie w planowaniu budżetu
Przy sporządzaniu kosztorysu filmu należy uwzględnić oba typy kosztów. Pominięcie kosztów pośrednich może spowodować niedoszacowanie budżetu i problemy finansowe podczas realizacji zdjęć.