Proces produkcji programu telewizyjnego to uporządkowany ciąg działań prowadzących od pomysłu i scenariusza do gotowego materiału dopuszczonego do emisji. W pytaniach egzaminacyjnych ważna jest logiczna kolejność etapów.
Typowa sekwencja działań
Dla studyjnego programu publicystycznego właściwy porządek to:
- Scenariusz – określenie tematu, przebiegu programu, kolejności wypowiedzi, materiałów dodatkowych i założeń realizacyjnych.
- Projekt scenografii – zaplanowanie wyglądu studia, ustawienia stołu, krzeseł, tła, ekranów, elementów dekoracyjnych.
- Środki studyjno-techniczne – zaplanowanie kamer, mikrofonów, oświetlenia, reżyserki, łączy, grafiki, sprzętu emisyjnego.
- Aranżacja dekoracji – fizyczne przygotowanie studia zgodnie z projektem scenografii.
- Ustawienie oświetlenia – dobranie kierunku, natężenia i charakteru światła do scenografii oraz osób występujących.
- Próba kamer – sprawdzenie kadrów, ruchów kamer, ostrości, kompozycji i zgodności z planem realizacyjnym.
- Rejestracja – nagranie programu.
- Montaż – opracowanie nagranego materiału, skróty, poprawki, dodanie grafiki, dźwięku, przebitek.
- Kolaudacja – ocena gotowego programu pod względem merytorycznym, artystycznym i produkcyjnym.
- Przegląd techniczno-emisyjny – sprawdzenie, czy materiał spełnia wymagania techniczne emisji.
Jak zapamiętać kolejność?
Najpierw powstaje plan i projekt, potem przygotowuje się studio i technikę, następnie odbywa się nagranie, później postprodukcja, a na końcu kontrola i dopuszczenie do emisji.