Synchronizacja dźwięku z obrazem
Słownik kwalifikacji AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej
Synchronizacja dźwięku z obrazem polega na dokładnym dopasowaniu nagranego dźwięku do odpowiadającego mu obrazu. W produkcji filmowej jest to szczególnie ważne wtedy, gdy obraz i dźwięk są rejestrowane osobno: kamera zapisuje obraz, a rejestrator dźwięku zapisuje dialogi, odgłosy i atmosferę planu.
Rola klapsera
Podstawowym narzędziem ułatwiającym synchronizację jest klapser, czyli tablica klapsowa. Przed ujęciem osoba obsługująca klaps podaje informacje, np. numer sceny, ujęcia i dubla, a następnie zamyka listwę klapsa. Powstają wtedy dwa wyraźne sygnały:
- wizualny — moment zetknięcia się listew widoczny w obrazie,
- dźwiękowy — charakterystyczny trzask zapisany na ścieżce dźwiękowej.
W montażu montażysta może dopasować widoczny moment klapnięcia do szczytu fali dźwiękowej trzasku. Dzięki temu dialogi i inne dźwięki są zgodne z ruchem ust oraz akcją widoczną w kadrze.
Dlaczego to ważne?
Brak synchronizacji powoduje, że widz zauważa opóźnienie lub wyprzedzenie dźwięku względem obrazu. Jest to szczególnie rażące przy dialogach, gdy ruch ust aktora nie zgadza się z wypowiadanymi słowami.
Warto zapamiętać
Na egzaminie podstawowe zadanie klapsera należy kojarzyć przede wszystkim z synchronizacją dźwięku z obrazem, a nie z oświetleniem, rekwizytami czy utrzymywaniem ciszy na planie.