Przejdź do głównej treści

Wskaźnik zużycia negatywu

Słownik kwalifikacji AUD.01 - Przygotowanie i organizacja produkcji audiowizualnej

Co to jest wskaźnik zużycia negatywu?

Wskaźnik zużycia negatywu określa, ile metrów taśmy filmowej trzeba zaplanować na uzyskanie określonego metrażu materiału wykorzystanego w filmie. Zapisuje się go najczęściej jako proporcję, np. 1:3 lub 1:6.

Oznacza to, że na 1 metr filmu wynikowego planuje się odpowiednio:
- przy wskaźniku 1:3 – 3 metry negatywu,
- przy wskaźniku 1:6 – 6 metrów negatywu.

Dlaczego wskaźnik jest większy niż 1:1?

Podczas zdjęć realizuje się duble, ujęcia próbne, powtórki, warianty inscenizacyjne i techniczne. Nie cały nakręcony materiał trafia do filmu końcowego. Dlatego produkcja musi zaplanować zapas negatywu.

Wyższy wskaźnik stosuje się zwykle przy scenach trudniejszych, np.:
- scenach kaskaderskich,
- scenach z efektami specjalnymi,
- ujęciach wymagających wielu powtórek,
- scenach masowych lub technicznie skomplikowanych.

Jak obliczyć potrzebny negatyw?

Stosuje się prosty wzór:

metraż scen × wskaźnik zużycia = ilość potrzebnego negatywu

Jeżeli film ma różne typy scen, liczy się je osobno, a wyniki sumuje.

Przykład

Dla filmu, w którym:
- 2600 m scen ma wskaźnik 1:3,
- 400 m scen kaskaderskich ma wskaźnik 1:6,

obliczenie wygląda tak:

  • 2600 × 3 = 7800 m,
  • 400 × 6 = 2400 m,
  • 7800 + 2400 = 10200 m negatywu.

Wskaźnik zużycia negatywu jest więc ważnym elementem planowania produkcji, kosztorysu i zaopatrzenia w taśmę filmową.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja