Wskaźnik zużycia negatywu określa, ile metrów taśmy filmowej trzeba przygotować w stosunku do długości materiału, który ostatecznie znajdzie się w filmie. Zapisuje się go najczęściej w formie proporcji, np. 1:3 albo 1:6.
Oznacza to, że na 1 metr filmu ekranowego należy przewidzieć odpowiednio 3 lub 6 metrów negatywu do nakręcenia. Nadwyżka wynika z dubli, prób, błędów technicznych, zmian ustawień kamery oraz konieczności zabezpieczenia materiału.
Jak interpretować wskaźnik?
- 1:3 – na 1 metr gotowego filmu potrzeba 3 metrów negatywu,
- 1:6 – na 1 metr gotowego filmu potrzeba 6 metrów negatywu,
- im trudniejsze sceny, tym wskaźnik zwykle jest wyższy.
Wyższy wskaźnik stosuje się np. przy scenach kaskaderskich, batalistycznych, efektowych lub trudnych organizacyjnie, ponieważ wymagają większej liczby powtórzeń i zabezpieczenia ujęć.
Wzór obliczeniowy
Dla każdej grupy scen oblicza się zapotrzebowanie osobno:
długość scen × wskaźnik zużycia = ilość potrzebnego negatywu
Następnie wyniki się sumuje.
Przykład
Jeżeli film ma:
- 2600 m scen zwykłych ze wskaźnikiem 1:3,
- 400 m scen kaskaderskich ze wskaźnikiem 1:6,
to obliczenie wygląda następująco:
- 2600 m × 3 = 7800 m,
- 400 m × 6 = 2400 m,
- 7800 m + 2400 m = 10 200 m.
Do produkcji należy więc przygotować 10 200 metrów negatywu 35 mm.
Znaczenie w produkcji
Wskaźnik zużycia negatywu jest ważny przy planowaniu budżetu, zamówieniu taśmy, organizacji zdjęć i kontroli kosztów materiałów zdjęciowych.