Co to jest aberracja chromatyczna?
Aberracja chromatyczna to wada optyczna obiektywu wynikająca z tego, że światło o różnych długościach fal, czyli różnych barwach, załamuje się w soczewkach w nieco inny sposób. W efekcie poszczególne kolory nie ogniskują się dokładnie w tym samym miejscu.
Na zdjęciu aberracja chromatyczna najczęściej objawia się jako kolorowe obwódki wokół kontrastowych krawędzi, np. fioletowe, zielone, niebieskie lub czerwone zabarwienia.
Kiedy jest widoczna?
Aberracja chromatyczna pojawia się szczególnie często przy:
- fotografowaniu jasnych obiektów na ciemnym tle,
- zdjęciach pod światło,
- dużych otworach przysłony,
- tańszych lub słabiej skorygowanych obiektywach,
- krawędziach kadru.
Przykład
Typowa sytuacja to zdjęcie gałęzi drzewa na tle jasnego nieba. Na granicy ciemnych gałęzi i jasnego tła mogą pojawić się kolorowe kontury, mimo że w rzeczywistości ich tam nie ma.
Znaczenie egzaminacyjne
Aberracja chromatyczna jest klasyczną wadą optyczną szkieł. W pytaniach egzaminacyjnych często występuje obok takich pojęć jak dystorsja. Należy pamiętać, że nie jest to efekt kompozycyjny ani parametr obiektywu, ale błąd odwzorowania obrazu przez układ optyczny.
Jak ograniczyć aberrację chromatyczną?
Można ją zmniejszyć przez:
- przymknięcie przysłony,
- stosowanie obiektywów z soczewkami niskodyspersyjnymi,
- unikanie skrajnie kontrastowych krawędzi przy brzegu kadru,
- korekcję w programach do obróbki zdjęć, np. w module korekcji obiektywu.