Aliasing w fotografii cyfrowej
Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Aliasing to zjawisko powstające podczas cyfrowej rejestracji obrazu, gdy szczegóły fotografowanego obiektu są zbyt drobne w stosunku do rozdzielczości matrycy lub późniejszego obrazu rastrowego. Sensor aparatu zapisuje obraz jako siatkę pikseli, więc linie i krawędzie nie są odwzorowywane w sposób ciągły.
Jak się objawia?
Najbardziej typowy objaw aliasingu to efekt „schodków” na ukośnych liniach, łukach i krawędziach. Zamiast gładkiej linii widoczna jest poszarpana, stopniowana krawędź zbudowana z pikseli.
Aliasing może też sprzyjać powstawaniu wzorów zakłócających, np. mory, szczególnie przy fotografowaniu tkanin, siatek, żaluzji lub drobnych regularnych struktur.
Kiedy występuje najczęściej?
- przy niskiej rozdzielczości obrazu,
- przy fotografowaniu bardzo drobnych, regularnych detali,
- po mocnym zmniejszeniu zdjęcia bez odpowiedniego wygładzania,
- przy nadmiernym wyostrzaniu krawędzi,
- w grafice rastrowej na ukośnych liniach i konturach.
Jak ograniczyć aliasing?
Aliasing można zmniejszyć przez:
- zastosowanie wyższej rozdzielczości rejestracji,
- użycie algorytmów wygładzania krawędzi, czyli antyaliasingu,
- odpowiednie skalowanie obrazu,
- unikanie zbyt agresywnego wyostrzania,
- stosowanie w aparatach filtrów dolnoprzepustowych, jeśli są dostępne.
Ważne na egzaminie
Jeżeli w pytaniu pojawia się aliasing, należy kojarzyć go przede wszystkim z poszarpanymi krawędziami, schodkowaniem ukośnych linii i błędami wynikającymi z rastrowego zapisu obrazu.