Przejdź do głównej treści

Aliasing w fotografii cyfrowej

Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu

Aliasing to zjawisko powstające podczas cyfrowej rejestracji obrazu, gdy szczegóły fotografowanego obiektu są zbyt drobne w stosunku do rozdzielczości matrycy lub późniejszego obrazu rastrowego. Sensor aparatu zapisuje obraz jako siatkę pikseli, więc linie i krawędzie nie są odwzorowywane w sposób ciągły.

Jak się objawia?

Najbardziej typowy objaw aliasingu to efekt „schodków” na ukośnych liniach, łukach i krawędziach. Zamiast gładkiej linii widoczna jest poszarpana, stopniowana krawędź zbudowana z pikseli.

Aliasing może też sprzyjać powstawaniu wzorów zakłócających, np. mory, szczególnie przy fotografowaniu tkanin, siatek, żaluzji lub drobnych regularnych struktur.

Kiedy występuje najczęściej?

  • przy niskiej rozdzielczości obrazu,
  • przy fotografowaniu bardzo drobnych, regularnych detali,
  • po mocnym zmniejszeniu zdjęcia bez odpowiedniego wygładzania,
  • przy nadmiernym wyostrzaniu krawędzi,
  • w grafice rastrowej na ukośnych liniach i konturach.

Jak ograniczyć aliasing?

Aliasing można zmniejszyć przez:

  • zastosowanie wyższej rozdzielczości rejestracji,
  • użycie algorytmów wygładzania krawędzi, czyli antyaliasingu,
  • odpowiednie skalowanie obrazu,
  • unikanie zbyt agresywnego wyostrzania,
  • stosowanie w aparatach filtrów dolnoprzepustowych, jeśli są dostępne.

Ważne na egzaminie

Jeżeli w pytaniu pojawia się aliasing, należy kojarzyć go przede wszystkim z poszarpanymi krawędziami, schodkowaniem ukośnych linii i błędami wynikającymi z rastrowego zapisu obrazu.

Zobacz też

Potwierdzenie

Informacja