Co to jest bokeh?
Bokeh to estetyczna jakość rozmycia obszarów znajdujących się poza płaszczyzną ostrości, najczęściej tła lub świateł w tle. Nie oznacza po prostu „nieostrości”, ale sposób, w jaki obiektyw odwzorowuje nieostre fragmenty obrazu.
W pytaniach egzaminacyjnych bokeh należy kojarzyć przede wszystkim z rozmytym tłem i małą głębią ostrości, np. w portrecie.
Od czego zależy bokeh?
Na wygląd bokeh wpływają głównie:
- jasność obiektywu – duży otwór przysłony, np. f/1.4, f/1.8, f/2.8, ułatwia uzyskanie silnego rozmycia tła,
- ogniskowa – dłuższe ogniskowe zwykle mocniej separują fotografowany obiekt od tła,
- odległość od fotografowanego obiektu – im bliżej znajduje się aparat względem obiektu, tym łatwiej uzyskać rozmyte tło,
- odległość tła od obiektu – im dalej tło jest od głównego motywu, tym bardziej będzie rozmyte,
- konstrukcja obiektywu i liczba listków przysłony – wpływają na kształt i miękkość nieostrych punktów światła.
Bokeh a głębia ostrości
Bokeh jest związany z małą głębią ostrości, ale nie jest tym samym. Głębia ostrości określa zakres przestrzeni widocznej jako ostra, a bokeh opisuje wygląd tego, co znajduje się poza tym zakresem.
Czego nie należy mylić z bokeh?
Bokeh to nie:
- odblaski przy fotografowaniu pod światło – to flara,
- zniekształcenie perspektywy szerokim kątem,
- poruszenie zdjęcia spowodowane zbyt długim czasem naświetlania.
Przykład zastosowania
W fotografii portretowej często stosuje się jasny obiektyw i szeroko otwartą przysłonę, aby twarz modela była ostra, a tło miękko rozmyte. Taki efekt pomaga skupić uwagę odbiorcy na głównym temacie zdjęcia.