ISO to obecnie najczęściej używana skala określania czułości materiału światłoczułego lub matrycy aparatu cyfrowego na światło. W fotografii informuje, jak silnie aparat reaguje na padające światło przy danym czasie otwarcia migawki i przysłonie.
Co oznacza wartość ISO?
Im wyższa wartość ISO, tym większa czułość na światło:
- ISO 100 – niska czułość, dobra jakość obrazu, mało szumów,
- ISO 400 – średnia czułość, przydatna przy słabszym świetle,
- ISO 1600 i więcej – wysoka czułość, możliwość fotografowania w ciemniejszych warunkach, ale większe ryzyko szumu cyfrowego lub ziarna.
Podwojenie wartości ISO, np. z ISO 100 do ISO 200, oznacza wzrost czułości o 1 działkę ekspozycji, czyli aparat potrzebuje o połowę mniej światła do uzyskania podobnej jasności zdjęcia.
ISO w fotografii cyfrowej i analogowej
W aparatach cyfrowych ISO dotyczy ustawienia czułości matrycy i sposobu wzmocnienia sygnału. W fotografii analogowej ISO określa czułość filmu fotograficznego.
Dawniej stosowano także inne skale, m.in.:
- ASA – amerykańska skala czułości,
- DIN – niemiecka skala logarytmiczna,
- GOST – dawna skala stosowana m.in. w ZSRR.
Obecnie standardem międzynarodowym jest ISO, dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawną odpowiedzią jest właśnie ta skala.
Znaczenie praktyczne
Dobór ISO jest częścią kontroli ekspozycji razem z:
- czasem otwarcia migawki,
- wartością przysłony,
- ilością światła na scenie.
Niższe ISO wybiera się zwykle przy dobrym oświetleniu, a wyższe wtedy, gdy brakuje światła lub trzeba zastosować krótki czas naświetlania.