Co to jest długa ekspozycja?
Długa ekspozycja to technika fotografowania, w której migawka pozostaje otwarta przez dłuższy czas, np. kilka sekund, kilkanaście sekund albo dłużej. Dzięki temu aparat rejestruje ruch obiektów w czasie, a nie tylko pojedynczy moment.
Zastosowanie
Długą ekspozycję stosuje się m.in. do fotografowania:
- nocnych ulic ze smugami świateł samochodów,
- gwiazd i nocnego nieba,
- płynącej wody jako miękkiej, rozmytej powierzchni,
- ruchu chmur,
- efektów świetlnych malowanych latarką.
Jak ustawić aparat?
Przy długiej ekspozycji najczęściej stosuje się:
- niski ISO, np. ISO 100, aby ograniczyć szumy,
- statyw, aby aparat nie poruszył się podczas naświetlania,
- wężyk spustowy, pilot lub samowyzwalacz, aby nie wywołać drgań przy naciskaniu spustu,
- odpowiednio dobraną przysłonę i czas migawki.
Dlaczego ISO 100?
Niska czułość ISO daje najlepszą jakość obrazu i najmniejsze zakłócenia cyfrowe. W fotografii nocnej, gdy używa się długiego czasu naświetlania i statywu, nie ma potrzeby podnoszenia ISO do 400 czy 800. Wyższe ISO zwiększyłoby jasność zdjęcia, ale również widoczność szumu.
Zapamiętaj
Do nocnych zdjęć ze smugami świateł najlepszy zestaw to: długi czas ekspozycji + statyw + zdalne wyzwalanie migawki + niskie ISO, najczęściej ISO 100.