Co to jest druk solny?
Druk solny to jedna z najstarszych technik fotograficznych, stosowana w XIX wieku do wykonywania pozytywowych odbitek na papierze. Proces polega na uczuleniu papieru związkami soli i srebra, a następnie naświetlaniu go przez negatyw, zwykle metodą kopiowania stykowego.
Materiał światłoczuły
W druku solnym właściwą substancją światłoczułą jest chlorek srebra. Powstaje on w papierze po reakcji chlorku sodu, czyli zwykłej soli kuchennej, z azotanem srebra.
Schematycznie:
- papier nasącza się roztworem soli,
- po wyschnięciu pokrywa się go azotanem srebra,
- w strukturze papieru tworzy się chlorek srebra AgCl,
- pod wpływem światła chlorek srebra ulega przemianom prowadzącym do powstania obrazu.
Cechy druku solnego
- obraz powstaje bezpośrednio podczas naświetlania,
- technika wymaga długiego czasu ekspozycji,
- odbitki mają zwykle ciepły, brązowawy odcień,
- szczegóły obrazu zależą od jakości papieru i negatywu,
- proces wymaga utrwalania, aby usunąć pozostałe związki światłoczułe.
Ważne na egzaminie
W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać substancję używaną do uczulania papieru od właściwego materiału światłoczułego. Azotan srebra bierze udział w przygotowaniu papieru, ale w druku solnym materiałem światłoczułym jest chlorek srebra.