Co to jest ekwiwalentna ekspozycja?
Ekwiwalentna ekspozycja to taki dobór parametrów zdjęcia, który daje tę samą ilość światła rejestrowaną przez aparat, mimo zmiany jednego lub kilku ustawień. Dotyczy głównie trzech parametrów: ISO, czasu otwarcia migawki i przysłony.
W praktyce oznacza to, że jeśli jeden parametr zwiększa ekspozycję o 1 EV, inny parametr trzeba zmienić tak, aby zmniejszył ekspozycję o 1 EV. Wtedy jasność zdjęcia pozostaje taka sama.
Zasada 1 działki EV
Zmiana o jedną działkę ekspozycji oznacza podwojenie albo zmniejszenie o połowę ilości światła:
- ISO 100 → ISO 200: zdjęcie staje się jaśniejsze o 1 EV,
- 1/125 s → 1/250 s: zdjęcie staje się ciemniejsze o 1 EV,
- f/16 → f/11: zdjęcie staje się jaśniejsze o 1 EV,
- f/16 → f/22: zdjęcie staje się ciemniejsze o 1 EV.
Przykład z pytania egzaminacyjnego
Ekspozycja wyjściowa:
- ISO 100,
- 1/125 s,
- f/16.
Ustawienie równoważne:
- ISO 200,
- 1/250 s,
- f/16.
Dlaczego? Zwiększenie ISO ze 100 do 200 daje +1 EV, czyli aparat potrzebuje o połowę mniej światła. Skrócenie czasu z 1/125 s do 1/250 s daje -1 EV, czyli wpuszcza o połowę mniej światła. Zmiany się równoważą, a przysłona pozostaje taka sama.
Po co stosuje się ekwiwalentną ekspozycję?
Pozwala zachować tę samą jasność zdjęcia, ale zmienić jego efekt techniczny lub artystyczny:
- krótszy czas zamraża ruch,
- dłuższy czas pokazuje poruszenie,
- większy otwór przysłony zmniejsza głębię ostrości,
- niższe ISO zmniejsza szumy.
Najważniejsza zasada
Jeżeli zmieniasz jeden parametr o określoną liczbę działek EV, drugi parametr musi zostać zmieniony w przeciwną stronę o taką samą liczbę działek, aby ekspozycja pozostała taka sama.