Elektroniczny detektor obrazu to element aparatu cyfrowego lub kamery, który rejestruje światło i zamienia je na sygnał elektryczny. Najczęściej jest to matryca typu CMOS lub CCD.
Rola detektora w fotografii cyfrowej
Podczas wykonywania zdjęcia światło przechodzi przez obiektyw i pada na detektor obrazu. Każdy punkt matrycy rejestruje ilość światła, a układy elektroniczne przekształcają te informacje w dane cyfrowe. Na ich podstawie powstaje plik graficzny, np. RAW lub JPEG.
Etap w procesie tworzenia odbitki
Jeżeli odbitka halogenosrebrowa ma powstać z pliku graficznego, pierwszym etapem może być właśnie naświetlenie elektronicznego detektora obrazu. Oznacza to wykonanie zdjęcia aparatem cyfrowym. Następnie dane są przesyłane do komputera, obrabiane i używane do naświetlenia papieru fotograficznego.
Detektor elektroniczny a materiał światłoczuły
W fotografii cyfrowej detektor zastępuje film fotograficzny jako element rejestrujący obraz. Różnica jest zasadnicza:
- detektor elektroniczny tworzy dane cyfrowe,
- błona lub papier światłoczuły tworzy obraz chemiczny po obróbce,
- plik cyfrowy można edytować przed wykonaniem odbitki.
Znaczenie egzaminacyjne
Sformułowanie „naświetlenie elektronicznego detektora obrazu” wskazuje na fotografię cyfrową, a nie na naświetlenie negatywu. W pytaniu o odbitkę z pliku graficznego jest to pierwszy etap poprawnego ciągu technologicznego.