Elektroniczny wizjer
Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Elektroniczny wizjer EVF, ang. Electronic Viewfinder, to mały ekran umieszczony w miejscu wizjera aparatu. Występuje przede wszystkim w aparatach bezlusterkowych, ponieważ nie mają one lustra i pryzmatu kierującego obraz optyczny do oka fotografa.
Jak działa elektroniczny wizjer?
Obraz z matrycy aparatu jest wyświetlany na ekranie wizjera w czasie rzeczywistym. Fotograf nie ogląda więc sceny bezpośrednio przez układ optyczny, lecz jej elektroniczny podgląd.
Dzięki temu wizjer może pokazywać wpływ ustawień aparatu jeszcze przed wykonaniem zdjęcia, np.:
- jasność ekspozycji,
- balans bieli,
- symulację koloru lub profilu obrazu,
- głębię ostrości,
- histogram,
- ostrzeżenia o prześwietleniach,
- powiększenie obrazu do ręcznego ustawiania ostrości.
Funkcja WYSIWYG
Najważniejszą cechą elektronicznego wizjera w kontekście egzaminacyjnym jest możliwość podglądu efektu końcowego zdjęcia przed naciśnięciem spustu migawki. Określa się to jako WYSIWYG — What You See Is What You Get, czyli „otrzymasz to, co widzisz”.
Jeżeli fotograf zmieni czas naświetlania, przysłonę, ISO lub balans bieli, obraz w wizjerze może od razu pokazać przewidywany efekt tych ustawień.
Różnica względem wizjera optycznego
Wizjer optyczny pokazuje rzeczywisty obraz sceny przechodzący przez obiektyw lub osobny układ celowniczy. Nie pokazuje automatycznie końcowego wyglądu zdjęcia po zastosowaniu ustawień ekspozycji czy balansu bieli.
Elektroniczny wizjer jest więc szczególnie przydatny przy nauce ekspozycji, fotografowaniu w trudnym świetle i pracy manualnej.