Filtr polaryzacyjny to filtr fotograficzny stosowany głównie do ograniczania odbić światła od powierzchni niemetalicznych, np. szkła, wody, lakieru, plastiku czy liści. W fotografii katalogowej szkła pomaga zmniejszyć niepożądane refleksy i poprawić czytelność kształtu oraz faktury fotografowanego przedmiotu.
Jak działa?
Światło odbite od gładkich powierzchni często jest częściowo spolaryzowane. Filtr polaryzacyjny przepuszcza tylko światło o określonej płaszczyźnie polaryzacji, a część odbić blokuje. Efekt reguluje się przez obracanie pierścienia filtra na obiektywie.
Zastosowanie w fotografii
Filtr polaryzacyjny stosuje się do:
- redukcji odbić na szkle i wodzie,
- przyciemnienia błękitu nieba,
- zwiększenia nasycenia barw,
- ograniczenia połysków na powierzchniach niemetalicznych,
- poprawy kontrastu sceny.
Ważne ograniczenia
Filtr polaryzacyjny nie usuwa wszystkich odbić. Najlepiej działa przy odpowiednim kącie ustawienia aparatu względem źródła światła i powierzchni odbijającej. Nie jest skuteczny w redukcji odbić od metalu, ponieważ odbicia metaliczne mają inny charakter.
Trzeba też pamiętać, że filtr polaryzacyjny zmniejsza ilość światła docierającego do matrycy, zwykle o około 1-2 działki przysłony. Może więc wymagać wydłużenia czasu naświetlania, zwiększenia ISO albo mocniejszego oświetlenia.
W egzaminie
Jeśli pytanie dotyczy redukcji odbić podczas fotografowania szkła, poprawną odpowiedzią jest zazwyczaj filtr polaryzacyjny, a nie filtr szary, połówkowy ani efektowy.