Fotochemiczna rejestracja obrazu to metoda zapisu obrazu na materiale światłoczułym, np. na błonie fotograficznej lub papierze fotograficznym. Obraz powstaje dzięki reakcjom chemicznym zachodzącym w emulsji światłoczułej pod wpływem światła, a następnie jest utrwalany w procesie obróbki chemicznej.
W pytaniach egzaminacyjnych ta metoda jest kluczowa, gdy mowa o uzyskaniu obrazu negatywowego, zwłaszcza kolorowego negatywu.
Na czym polega?
Materiał światłoczuły zawiera związki srebra, które reagują na światło. Po naświetleniu obraz jest jeszcze niewidoczny lub słabo widoczny — nazywa się go obrazem utajonym. Dopiero wywołanie chemiczne przekształca go w obraz widzialny.
W fotografii barwnej materiał ma zwykle kilka warstw światłoczułych, reagujących na różne zakresy barw. Podczas obróbki powstają barwniki tworzące obraz kolorowy.
Cechy metody fotochemicznej
- wykorzystuje materiały światłoczułe, np. negatyw barwny,
- wymaga obróbki chemicznej: wywołania, wybielania, utrwalania i płukania,
- pozwala uzyskać obraz negatywowy lub pozytywowy zależnie od rodzaju materiału i procesu,
- jest podstawą klasycznej fotografii analogowej.
Dlaczego poprawna odpowiedź to metoda fotochemiczna?
Kolorowy obraz negatywowy powstaje na barwnej błonie negatywowej w wyniku działania światła i procesów chemicznych. Nie jest to zapis cyfrowy, drukarski ani elektrofotograficzny. Dlatego właściwą metodą rejestracji jest metoda fotochemiczna.
Warto zapamiętać
Jeśli w pytaniu pojawiają się pojęcia: negatyw, błona fotograficzna, materiał światłoczuły, wywoływanie chemiczne — najczęściej chodzi o metodę fotochemiczną.