Interpolacja bikubiczna
Słownik kwalifikacji AUD.02 - Rejestracja, obróbka i publikacja obrazu
Co to jest interpolacja bikubiczna?
Interpolacja bikubiczna to metoda przeliczania pikseli stosowana podczas zmiany rozmiaru obrazu rastrowego, np. zdjęcia cyfrowego. Program graficzny musi wtedy obliczyć nowe piksele, ponieważ po powiększeniu lub zmniejszeniu obrazu ich liczba się zmienia.
Na czym polega?
Interpolacja bikubiczna wyznacza wartość nowego piksela na podstawie większej liczby sąsiednich pikseli niż prostsze metody. W praktyce uwzględnia zwykle 16 pikseli otoczenia i oblicza płynne przejścia tonalne oraz barwne za pomocą funkcji sześciennych.
Dzięki temu obraz po skalowaniu wygląda zazwyczaj lepiej niż przy interpolacji liniowej lub metodzie najbliższego sąsiada.
Zastosowanie w fotografii cyfrowej
Interpolację bikubiczną stosuje się głównie przy:
- powiększaniu zdjęcia do druku,
- zmniejszaniu zdjęcia do publikacji w internecie,
- zmianie rozdzielczości obrazu,
- przygotowaniu pliku do określonego formatu odbitki.
Zalety i ograniczenia
Zalety:
- lepsza jakość skalowania niż interpolacja liniowa,
- gładsze przejścia tonalne,
- mniej postrzępione krawędzie.
Ograniczenia:
- nie odtwarza rzeczywistych detali, których nie było w oryginale,
- przy dużym powiększeniu obraz może stać się miękki lub sztucznie wygładzony,
- może wymagać dodatkowego wyostrzania po zmianie rozmiaru.
Ważne na egzaminie
Interpolacja bikubiczna nie służy do tworzenia HDR, redukcji szumów z wielu klatek ani korekcji dystorsji obiektywu. Jest to metoda związana przede wszystkim ze skalowaniem obrazu cyfrowego.