Co to jest interpolacja obrazu?
Interpolacja obrazu to cyfrowe przeliczanie liczby pikseli w pliku graficznym. Najczęściej oznacza sztuczne powiększanie zdjęcia przez dodanie nowych pikseli, których nie zarejestrowała matryca aparatu.
Program graficzny oblicza brakujące piksele na podstawie sąsiednich punktów obrazu. Dzięki temu plik może mieć większy rozmiar w pikselach, ale nie przybywa w nim rzeczywistych detali.
Kiedy stosuje się interpolację?
Interpolację stosuje się m.in. gdy:
- zdjęcie ma za mało pikseli do wymaganego formatu druku,
- trzeba przygotować plik do dużego wydruku,
- obraz jest skalowany w programie graficznym,
- zmienia się rozdzielczość lub wymiary obrazu.
Dlaczego w druku lepiej jej unikać?
Przy dużym powiększaniu interpolacja może powodować:
- spadek ostrości,
- rozmycie detali,
- widoczne artefakty,
- pogorszenie jakości krawędzi.
Dlatego w zadaniach egzaminacyjnych często pojawia się warunek: bez potrzeby interpolacji danych. Oznacza on, że zdjęcie musi od razu zawierać wystarczającą liczbę pikseli.
Przykład obliczeniowy
Jeśli wydruk ma mieć 10 × 50 cali przy 300 ppi, potrzebne wymiary pliku to:
- 10 × 300 = 3000 pikseli,
- 50 × 300 = 15000 pikseli.
Liczba pikseli wynosi:
3000 × 15000 = 45 000 000 pikseli, czyli około 45 Mpx.
W odpowiedziach testowych wybiera się najbliższą większą wartość, czyli 50 Mpx.